Así si! Naceu en 1919 e leva unha vida incriblemente activa: «Vou todos os domingos á Paloma, en Barcelona. Bailar e traballar é o que fixen toda a miña vida». Ela é xenio e figura
Nunca quixo renunciar a ter un fillo, pero tampouco á súa profesión. «Houbo un momento da miña vida en que ía deixar a profesión. Pero agora estou feliz. Fago o que me gusta e teño flexibilidade», di
Os tres mellores restaurantes de Galicia, todos eles con dúas estrelas Michelin, teñen xefas de sala a cargo dos seus comedores. E non é por casualidade. A empatía, a flexibilidade e a capacidade de transmitir o que se fai na cociña son os piares nos que se sustentan
Decidiu deixalo todo por cumprir o seu soño. Ía por tres meses e acabou quedándose case un lustro. Alí estudou a forma de comportarse destes cánidos para aplicala á psicoloxía humana: «Hai a quen lles caes mellor ou pero. Eu estiven a coidar moitos anos dun lobo que nunca me deixou acariñalo, e que con outros era moi simpático»
É un dos nosos mellores cómicos e só con abrir a boca a xente escacha de risa, pero el non se considera nada simpático no seu día a día. Incluso conta que tivo que superar a súa timidez: «De neno dábame pavor subirme a un escenario». Calquera o diría
A súa enfermidade se encuenta nunha fase avanzada, pero só hai unha cousa que lle quita o sorriso: a burocracia e os gastos para custear os seus coidados básicos
Esta entrevista vai de chamar ás cousas polo seu nome, de ser honestos connosco e cos demais. Só así se conseguirá o éxito: «Se renuncias aos teus valores para ter un status económico, é iso felicidade?»
Unha gran familia. Tras ser abandonada ao nacer e fracasar unha adopción, Arantxa non llo pensou dúas veces e fíxose cargo da súa amiga. Máis de tres décadas despois convertéronse nun gran clan: ela, o seu marido, Almudena e tres fillos máis
Defende o equilibrio entre os restaurantes tradicionais e á alta cociña porque ofrecen un servizo distinto: «A xente tamén busca comidas accesibles e rápidas. E poder xuntarse cos amigos para ir comer fóra»
En dous anos conseguiu a súa meta, pero ao ano seguinte baixou outros cinco quilos máis. Desde entón, mantense no seu peso: «Hai unha chea de xente que non cre que o conseguise só con dieta. Pensan que me operei e que me puxeron un balón gástrico. Pero non é verdade»
Viaxamos á prehistoria para descubrir se seguimos comportándonos como cavernícolas. En moitos aspectos seguimos sendo moi primitivos e cada vez movémonos máis en masa: «Cando vexo os concertos que dá Bad Bunny cuéstionome o individualismo»
Unha de San Xoán, outra de «constrúe a túa propia dorna e rema»... tamén hai entroidos e as festas patronais de toda a vida. Comeza a tempada de verbeneo, charangas e alegría. E que nos quiten o «bailao»...
Da noite para a mañá a súa vida de derrubou. Quedou orfo e sen rumbo. Tras moitos anos perdido, atopou a súa salvación ao recoñecer os seus erros. Agora é vicepresidente de Stop Accidentes e esta é a súa historia
Quería ter tres fillos e xa elixira os seus nomes, pero non atopou á persoa adecuada e cando valorou facelo en solitario deuse conta de que o sistema non llo puña nada doado: «Ao non poder, caes na incomprensión: "Co ben que vives, para que queres fillos", dicíanme»
Lanza ao mercado «Os callos á galega do cociñeiro do pazo», unha receita que lle acompañou durante toda a vida e que sempre contou con grande éxito entre os seus clientes: «Lévame tres días facelos»
Tras un periplo de fracasos, decidiu non seguir loitando e sandarse psicoloxicamente: «Vivín varios duelos: o do aborto, o da infertilidade, o do fallo ovárico precoz, o das expectativas...».
Aos elevados prezos de compra súmase a subida dos tipos de interese. «España é dos poucos países que dá hipotecas a un perfil de estranxeiros. Ningúns teñen nóminas tres veces máis altas que as nosas e rebentan o mercado», indica a experta
Un desengano amoroso e o seu desexo de ter fillos levou a conxelar os seus óvulos aos 34. Anos despois, aos 49, puido materializar o seu soño: «Tiña poucas probabilidades de éxito, pero inesperadamente quedeime á primeira»
O esprint final. A conta atrás comezou e cando remate xuño a maioría dos loureiros pecharán as súas portas, aínda que ningúns prolongarán a apertura un pouco máis. Imos de ruta para saborear estes clásicos de Galicia
