PACtoVerde, un altofalante para dar a coñecer a nova PAC

A política agraria común (PAC) soubo adaptarse aos tempos. Nada no ano 1962 nun contexto no que a Segunda Guerra Mundial arrasara os campos e minguara as cabezas de gando de máis de media Europa, o seu principal obxectivo era garantir a produción de alimentos para unha poboación que arrastraba aínda as consecuencias do conflito. Pero os tempos cambian e, agora, a nova PAC pretende buscar solucións para que esa agricultura e gandería que houbo que apoiar entón sexa cada vez máis sostible e respectuosa co medio ambiente. Do que se trata agora é de combinar eses obxectivos co de continuar garantindo a soberania alimentaria da UE. 

E precisamente dar a coñecer á poboación todos os vértices que compoñen a nova PAC é o obxectivo de PACtoVerde, un proxecto cofinanciado pola Unión Europea incluído nas convocatoria Axudas para medidas de información no ámbito da política agrícola común (PAC) para o ano 2021, executado por Unións Agrarias-UPA. Durante os últimos meses a través de diversas publicacións foise dando conta de como a dinámica do planeta, o clima e a evolución da sociedade obrigan á PAC para estar viva e sometida a modificacións que promovan a súa boa adaptación ás necesidades da contorna. Porque o obxectivo xeral de «PACtoVerde é explicar os cambios que acontecerán na futura política agrícola común (PAC 2023-2027) aos agricultores, os gandeiros e o público en xeral».

A dinámica do planeta, o clima e a sociedade, entre outros, obrigan á política agrícola común a estar sempre viva e sometida a cambios que promovan a súa boa adaptación ás necesidades da contorna. Durante os últimos meses explicouse , por exemplo, como os insectos poden converterse nuns grandes aliados das hortalizas que crecen nos hortos suplindo o efecto dos produtos químicos usados para combater as pragas. Dese modo, convértense nos protagonistas da loita biolóxica. Tamén se falou da importancia que teñen os ecoesquemas para lograr unha agricultura e gandería máis sostibles. Son prácticas voluntarias para os produtores, pero obrigatorias para os estados, que buscan mellorar o coidado do medio ambiente. Aqueles que as usen recibirán un incentivo adicional de Bruxelas para cubrir a diminución de ingresos que puidesen supor a súa aplicación. A rotación de cultivos ou deixar franxas de vexetación autóctona nos campos de cultivo para promover a biodiversidade son ningúns dos exemplos de ecoesquemas propostos por España no seu Plan Estratéxico Nacional. 

Tamén se repasou o importante papel das abellas na conservación da biodiversidade e, por tanto, na produción de alimentos. Sen elas non podería contarse co 76% da produción mundial de alimentos, segundo a FAO. Outro dos temas abordados durante o tempo que durou o programa é a importancia de crear emprego no campo e iniciativas emprendedoras que fagan artactivo quedarse nas explotacións garantindo a substitución xeracional. En definitiva, o que se fixo é dar a coñecer o importante papel que xogan os agricultores e gandeiros á hora de garantir tanto a produción de alimentos como o actual modelo de vida e como, sen eles, nada sería como o coñecemos. De aí a importancia de ter unha PAC forte. 

---

---