Cinco locais galegos para comer de luxo á beira do mar

Coa chegada do bo tempo as mesas xunto ao mar volven converterse nun dos lugares máis buscados para comer ou alongar a sobremesa. Desde terrazas fronte ao Atlántico e o Cantábrico ata pequenos locais a pé de praia, a costa ofrece propostas nas que a paisaxe é tan protagonista como a cociña. Ao longo do litoral galego abundan os espazos pensados para ir sen présa. Hoxe en YES percorremos cinco locais galegos situados á beira do mar que destacan tanto pola súa localización como pola súa oferta gastronómica.

O 13 (Santa Cruz, Oleiros)

Por exemplo, O 13 no paseo marítimo de Santa Cruz, (Oleiros), que ten unha localización privilexiada. Sentar na súa terraza tanto a comer como a tomar un café, ou unha cervexa ao longo da tarde é un auténtico pracer. Édgar Huamaní, que está a cargo do negocio desde hai oito anos, presume de vistas e de carta, porque pode. Di que co bo tempo destes días están a empezar a rodar, «despois dun inverno que foi especialmente duro». Para facerse cunha mesa na terraza deste restaurante, que era unha antiga vivenda de pescadores, e gozar do horizonte hai que estar rápido. «Piden vistas, pero non sempre se lles pode compracer a todos. Aos primeiros que reservan, con tres ou catro días de antelación, pódenselles dar, despois xa é un pouco complicado. Só reservamos as oito primeiras, logo vanse ocupando por orde de chegada», di Édgar, que asegura que ata as oito da tarde pódese estar perfectamente na terraza ao aire libre.

De momento, os turistas non se deixaron caer, espera que o fagan nas próximas semanas, e a maioría da clientela é local e moi fiel, sobre todo familias e parellas, porque moitos repiten con frecuencia. «Traballamos para que a xente volva, tratamos de facelo ben, para que a comida saia no seu tempo...», apunta o encargado, que non oculta que teñen «unhas vistas impresionantes» do castelo de Santa Cruz e da baía coruñesa. E ao mesmo tempo, non pode deixar de destacar a ampla carta que ofrecen baseada no produto local, onde o peixe e o marisco levan o premio aos máis desexados. As fins de semana custa atopar mesa, e asegura Édgar tamén persoal para reforzar o persoal, e entre semana tampouco están quietos. Funciónalles bastante ben o menú do día que teñen de martes a venres, mentres que os sábados, domingos e festivos só traballan con carta.

Náutico de Razo (Carballo)

Unido ao de Baldaio, o de Razo é un dos areais máis grandes de Galicia. A pé de praia, atópase o restaurante Náutico de Razo, que foi aberto no ano 1995. O matrimonio formado por Felisa García e Jesús Fernández está á fronte. Recentemente, reformaron o local, que conta cunhas vistas privilexiadas e unha terraza a escasos metros da area. Nesta época previa ao estío, abren de mércores a domingo ao mediodía (venres e sábados, tamén pola noite). Ata a praia chegan no verán centenares de turistas e veciños que abarrotan os negocios da zona. «Alemáns, italianos, franceses, ingleses... Na zona de costa non ten nada que ver o inverno co verán», lembra a dona. E iso que teñen unha gran capacidade tanto no interior do establecemento como no exterior. Por iso agora é o momento adecuado para gozar en calma.

Máis en La Voz

O xuíz chea o seu auto de alusións ao papel de Sánchez na rede contra fiscais, xuíces e policías

Médicos lanzan un manifesto para que o Sergas suprima o plus por acurtar as baixas

A carta do Náutico de Razo caracterízase polos peixes salvaxes, capturados na zona. Por iso hai variedade de oferta, segundo o mercado, a diario: sargos, robalizas, rodaballos, san martiños, pescadas, raias... Felisa traballa na cociña, e Jesús, na sala. Os peixes prepáranos á prancha, no forno ou en caldeirada. É unha carta que renovan cada tempada. Os arroces son outros dos preparados que triunfan neste local fronte ao mar bravo da Costa da Morte. Os entrantes de polbo, tartar de atún vermello ou vieira súmanse a pratos clásicos do Náutico como o salpicón de rape e lagostino e o cordeiro ao forno. Tampouco faltan as sobremesas caseiras, sendo referentes a torta de queixo e o flan, pero tamén ofrecen outros como torta de améndoas, milhojas, canas, coulant... E despois, son moitos os que gozan dunha boa copa refrescante coa brisa do Atlántico. É «cociña con padal», di a xefa. Á base tradicional incorpóranlle acompañamentos que fan de cada prato as delicias dos amantes da gastronomía.

Bocabío (A Pobra do Caramiñal)

Haia bo ou mal tempo, a combinación de area, mar e boa comida ten sempre o éxito asegurado. «Aínda que no verán é a nosa época forte, a xente vén todo o ano, porque no inverno desde a terraza se pode ver unha impresionante posta de sol», explica Brais Rodríguez, xerente do restaurante Bocabío situado na praia da Lombiña-Cabío na Pobra. O local forma parte do complexo que ocupa o cámping anexo, e boa parte dos seus clientes durante o ano aproveitan a súa estancia da fin de semana para degustar os pratos dunha completa carta onde se poden atopar distintas opcións de carne e peixe.

«O que máis adoita saír, non sei se é porque agora está moito de moda, é a hamburguesa Lotus, pero tamén ten bastante éxito un raxo que preparamos con elaboración propia, o churrasco ou as luriñas», apunta o pobrense, que ten a intención de introducir novidades na carta e apostar por outros produtos máis selectos como o xabaril ou a lamprea. Durante toda a semana ofrece menú do día e está a valorar amplialo tamén ás fins de semana, que é cando abre as súas portas durante os meses de inverno e primavera.

Recoñece que o seu local ten unha localización privilexiada, e aínda que a terraza permite gozar dunhas espectaculares vistas en directo, o deseño do establecemento —con grandes ventás— tamén ofrece a posibilidade de facelo desde dentro para aqueles clientes que prefiren comer ao fresco do aire acondicionado. Ademais, no verán dispón dunha zona de terraza reservada para os amantes dos xeados, granizados e mojitos, «que sempre é un éxito entre as familias con fillos».

As Sirenas (Viveiro)

Cun nome que evoca directamente o baile das ondas, As Sirenas é toda unha referencia na Mariña como hotel, centro de talasoterapia, enclave de eventos e restaurante. Este último é panorámico. O adxectivo xa suxire, acertando coa realidade, que imos atoparnos cun menú fóra de carta: a bela ría de Viveiro. Así é. No alto do cantil, ao final da praia de Covas, o local hostaleiro brinda varias zonas segundo o gusto do consumidor: unha máis recollida, outra cuberta e con vistas e unha terraza aberta onde ás veces o nordés despeitéate e onde ten o seu encanto mariñeiro tomar o vermú final.

No gastronómico, explica Remedios Salgueiro, a cargo do complexo hoteleiro, que comer alí «é ter o privilexio de mirar o mar» pola súa localización de luxo e gozar dun «ambiente tranquilo que invita a quedarse gozando da contorna sen présas». A cociña busca vivir unha experiencia total, apoiándose no produto local sen perder as raíces da zona, fronte ao porto de Celeiro. Destaca da carta dAs Sirenas a zumenta pescada do petisco rechea de marisco nunha suave salsa de allos porros, «un prato que invita a compartir cun incrible sabor e textura» e que evoca o mar en cada bocado. Outras especialidades son os asadores de peixe e marisco, con pataca ao vapor e ensalada, así como as suxestións baseadas na oferta diaria da lonxa, como por exemplo sargo, rapitos, etcétera. «Os nosos comensais abandonan o noso restaurante coa sensación de comer ben e de gozar dunha contorna familiar e unhas inmellorables vistas», conclúe a responsable. Sen esquecernos, por favor, das súas «suculentas» sobremesas como unha torta tres chocolates ou a de queixo ao forno con coulis de froitos vermellos. A tentación está na mesa, pero tamén fóra, porque o comensal pode ter ganas de darse un mergullo no Cantábrico ao final.

O Pirata (O Grove)

O de «comer á beira do mar» non pode ser máis literal no caso do restaurante O Pirata, de San Vicente do Mar (O Grove). A súa terraza sitúase sobre unha plataforma de herba elevada apenas un metro sobre a praia Farruco (pegada á da Barrosa, na que se atopa O Náutico). Tan só un pequeno resalte rochoso separa as mesas da area. E uns poucos pasos máis aló, ábrese xa o Atlántico sobre o que se ergue, no horizonte, a impoñente estampa das Ons. E se o escenario é xa de seu idílico, tórnase case irreal cando chega o momento do atardecer.

Ten algúns días, con todo, a terraza dO Pirata un pequeno inconveniente: o vento. «É por iso que non admitimos reservas na terraza, porque non sabemos se a poderemos utilizar o día que nos piden», explica Miguel Gómez, fillo dos fundadores do negocio, Manuel e Marina, e que leva a cargo do restaurante desde hai 27 anos. Iso si, apunta Miguel: «Se alguén ten reservada unha mesa no comedor interior e cando chega hai dispoñibilidade na terraza, cambiámoslla sen ningún problema».

Pero, loxicamente, por moi boas vistas que teña, se a proposta gastronómica non estivese á altura, O Pirata non acadaría os 51 anos de traxectoria que hoxe atesoura. E estando tan a pé de mar, os protagonistas da súa carta non podían ser senón os peixes. Principalmente rodaballo, robaliza ou sargo, sempre salvaxes e preparados á brasa. Sobresaen tamén na súa oferta de cociña tradicional o arroz con bogavante e a fideuá.

O Pirata completa a súa proposta coa achega de pratos tomados de tradicións doutras latitudes, como o risotto —que aquí converten en mariñeiro— ou o tiradito peruano e con pratos fóra de carta como o tartar de solombo, as tostas crujientes con atún vermello ou os bolos de vento de bacallau con mel. A cociña dO Pirata está aberta todos os días, de 13.15 a 15.45 e de 20.45 a 23.45 horas.

---

---