A depuradora do río Lagares é o principal punto de vertedura destes contaminantes ao mar
26 mar 2026 . Actualizado á 04:48 h.«A depuradora de augas residuais de Vigo é a principal fonte de partículas de microplásticos na ría», indica un artigo publicado en Marine Pollution Bulletin por investigadores da Universidade de Aveiro (Portugal), en colaboración co equipo EphysLab do CIM a Universidade de Vigo. O estudo, dispoñible na plataforma ScienceDirect, busca determinar que porcentaxe destes contaminantes permanece na ría e cantos dispérsanse en alto mar. Para iso, os investigadores tomaron mostras en diversos puntos e baixo distintas condicións (marea alta, baixa, vivas, afloramento...), co obxectivo de entender como o vento e as mareas afectan as concentracións de microplásticos na ría.
A investigación conclúe que as zonas de Canido e Samil son as máis expostas a estes contaminantes, xa que o río Lagares actúa como a principal vía de entrada de microplásticos á ría. Estas partículas, menores de cinco milímetros e imperceptibles ao ollo humano, degradan o medioambiente e acumúlanse nos organismos dos seres vivos, incluídos os humanos. De feito, diversos estudos científicos advirten de que poden provocar graves efectos para a saúde. Os investigadores tamén indicaron que durante o traballo «se liberaron instantaneamente medio millón de partículas na superficie» desde a desembocadura do Lagares.
Normalmente, as augas tratadas pola estación depuradora de Vigo descárganse preto do leito mariño a través dun emisario submarino, pero no caso dos microplásticos o comportamento é diferente, xa que non quedan no fondo: «Ascenden rapidamente a través da columna de auga e acadan a superficie en poucos minutos (entre 4 e 9 minutos)», explican.
O estudo tamén destaca que a forza do vento «exerce unha influencia dominante sobre o destino e a dinámica dos microplásticos flotantes na ría de Vigo». Así, ventos intensos combinados con episodios de afloramento ou mareas mortas (aquelas con mínima oscilación entre pleamar e baixamar) favorecen que a maior parte dos microplásticos desprácense cara á plataforma continental (mar aberto). Pola contra, durante as mareas vivas, os contaminantes tenden a concentrarse nas zonas costeiras, especialmente en Samil e Canido, preto da desembocadura do río Lagares. Baixo estas condicións, os investigadores conclúen que se chega a reter na zona ata o 40% das partículas emitidas.
Os investigadores conclúen que estes resultados demostran «a importancia de ter en conta a variabilidade atmosférica á hora de deseñar estratexias de xestión eficaces para a rexión». Así mesmo, insisten en que o seu traballo resalta «a necesidade de integrar estes procesos nas prácticas de xestión de augas residuais para mellorar a monitoraxe e mitigar a contaminación por microplásticos das estacións depuradoras».
O Lagares é o río galego que máis plásticos verte ao mar con case trece toneladas ao ano
A organización The Ocean Cleanup, dedicada ao desenvolvemento de tecnoloxías para extraer residuos plásticos de ríos e océanos, mostra a través dun mapa interactivo que o Lagares é o río galego que máis plásticos verte ao mar, con case trece toneladas anuais; unha cifra equivalente ao peso de dous elefantes adultos. En total, á ría de Vigo chegan máis de 14 toneladas de plástico ao ano. Tras o Lagares, que achega a inmensa maioría destes residuos, o segundo emisor é o río Miñor, con 500 quilogramos anuais. O seu estuario, situado entre Nigrán e Baiona e integrado na Rede Natura 2000, permanece pechado ao marisqueo desde 2010. Naquel momento, 60 familias vivían desta actividade económica na comarca, pero a Xunta prohibiuna debido ás altas concentracións de contaminación fecal. Hoxe, a contaminación por plásticos súmase aos seus graves problemas ambientais.
O terceiro río que máis residuos achega á ría de Vigo é o Verdugo, cunha vertedura anual de 400 quilogramos. Séguenlle o Alvedosa, en Redondela, e o río Muíños, en Nigrán, ambos con 300 quilogramos anuais. O mapa de Thei Ocean Cleanup identifica tamén un foco de emisión na praia de Canido, vinculado probablemente o regacho de O Vao, que suma outros 200 quilogramos de plásticos ao ano. No conxunto de Galicia, o Miño sitúase como o segundo maior emisor tras o Lagares, con 5 toneladas anuais, oito menos que as rexistradas na desembocadura de Samil. O Lagares tamén supera en verteduras ao río Douro.