A política é caprichosa cos tempos e en Santiago dous proxectos hai anos que así o evidencian. O caso do parque comarcal de bombeiros é de libro. Coas páxinas que se escribiron dos vaivéns para a súa creación poderíase empapelar o mamotreto de Salgueiriños no que o calendario parou hai dúas décadas. Esa pantasma de formigón é hoxe un colector de maleza que de cando en vez serve de lugar de recreo a algúns toxicómanos. Pode incluso que, finalmente, non teña a utilidade que motivou a súa errada construción. Pero isto é o de menos. O relevante é que parece que, agora si, Santiago e os municipios do seu cinto urbano terán un servizo de bombeiros que evite novas situacións vergoñosas. O triste é que só unha traxedia na fronteira entre Santiago e Ames —os 700 metros da vergoña— posibilitou que as tres administracións póñanse de acordo para desbloquear por fin o proxecto. Non sucede así co aparcadoiro do Clínico, onde Xunta e Concello seguen sen ser capaces de sincronizar os seus reloxos e pór orde nun caos ao que estamos expostos máis de 450.000 usuarios do Sergas de dúas provincias. Aínda que a longa precampaña e o período electoral xa son historia, nada se move para desencallar un equipamento que, ademais de racionalizar a circulación no recinto do CHUS e a súa contorna, evitaría diariamente por centos de persoas apoquinar como clientes do aparcadoiro coas tarifas máis caras de todos os que operan dentro dos complexos hospitalarios galegos. Que non teñan que agardar 20 anos, como no parque.