O vento azoutará Augusta mañá, o que prima a algúns xogadores e require calma e estratexia
05 abr 2017 . Actualizado á 05:00 h.Cando mañá comece o Masters (Movistar + Golf, 21.00), con choiva e ventos de 50 quilómetros por hora, e refachos de case 40 durante o venres, Augusta premiará aos xogadores que se alien cos elementos. Vinte anos despois dos cambios e rediseños que propiciou o primeiro triunfo de Tiger Woods, a pegada facilita as cousas, con tiros máis sinxelos ás pequenas plataformas nas que colocan as bandeiras, pero o torneo segue dando opcións a outro tipo de xogadores. O esencial, ter unha estratexia segundo o teu xogo e o campo.
Táctica
Remuíños e elección do pau
As condicións difíciles premian aos xogadores con experiencia, que saiban mover a bóla en ambas as direccións e póidanlle dar un voo baixo. Nesas circunstancias, Augusta vólvese complicadísimo, porque se crean remuíños diferentes en distintas partes do percorrido e resulta moi complexo elixir o pau adecuado. No tee pode soprar dunha forma e no green doutra. Ata dificulta o putt, porque se corre o risco de que a bóla remate na auga. A min encantábame xogar en Escocia e Inglaterra con auga e vento, e a algúns xogadores tamén lles gusta. Trátase diso, de adaptarse.
Favoritos con aire
Johnson, McIlroy, Stenson e Rahm teñen recursos
Con auga e vento, apuntaría catro favoritos: Dustin Johnson, Rory McIlroy, Henrik Stenson e Jon Rahm. O xogador vasco ten todos os recursos que se necesitan en Augusta e digamos que ten aos veteranos algo asustados. Transmite moitísimo, conta cunha enorme confianza en si mesmo e creo que marcará toda unha época. Hai máis xogadores que renden a pesar de as condicións difíciles: Phil Mickelson, o noso Sergio García -probablemente máis perigoso agora que Rahm acapara tanta atención-... Ricky Fowler atravesa unha boa serie e Matsuyama tamén conta cunha ampla experiencia nos Estados Unidos e o seu éxito sería fantástico para o desenvolvemento do golf en todo o mundo.
Alternativas
Spieth, Bubba Watson e Jason Day, certa sorpresa
Campión no 2015, Jordan Spieth ten un putt fantástico, move moi ben a bóla e probablemente estea entre os mellores. Pero cústame pensar que poida gañar esta vez. O mesmo diría con Bubba Watson se as condicións son difíciles, aínda que xa vencese dúas veces no Masters. Jason Day leva tempo sen ter continuidade por distintos motivos. Tanto Jason Day, que leva tempo sen ter continuidade como o tamén australiano Adam Scott, a pesar de gañar en Augusta, parecen nesa segunda liña de aspirantes.
Veteranos
Animadores os primeiros días
O campo volverase pesado se chove mañá. Pero non descarto a presenza de veteranos como Bernhard Langer entre os 20 primeiros ao comezo do Masters. É outra dos acenos de identidade da cita de Augusta, que imos gozar como nunca.
Rahm: «Sairei pensando que podo gañar»
Jon Rahm é ambicioso e directo, pero tamén admite cando a situación lle supera. Na súa agardada comparecencia ante a prensa en Augusta recoñeceu que no seu primeiro US Open púidolle en parte o acontecemento. «En Oakmont cometín algúns erros, pensei demasiado no campo en lugar de dedicarme a xogar. Non quero chegar ao tee do 1 e empezar a pensar se hai que ir curto á esquerda, se non pode ser un golpe longo... En Oakmont pensaba no que tiña ou non tiña que facer, algo que normalmente non fago (...). Antes de que me dese conta xa estaba sete golpes sobre o par», comenta para a súa estrea en Augusta. No Masters, a pesar de a súa condición de debutante, recoñécese estes días máis tranquilo que nos seus dous grandes anteriores, o US Open de Oakmont e o Open Británico de Royal Troon.
O recordo de Torrey Pines
Rahm pisa Augusta con lóxica veneración cara ao escenario, pero non pide permiso para aspirar a todo. «Se pensase que non podo gañar non estaría aquí. Torrey Pines tamén é un campo onde non adoitan gañar os debutantes e puiden conseguilo. Isto é diferente. É un major e a miña primeiro vez en Augusta, que impresiona. Pero sairei pensando que podo gañar, competindo para gañar, podería facelo. Quizais non o logre, pero así é como son eu. Así o fixen en Torrey Pines», lembra.
Activo a semana pasada
Décimo en Houston o domingo, Rahm preferiu competir a semana previa ao Masters, a diferenza da maioría de favoritos, que descansaron. «Son torneos parecidos porque agarda choiva, como tivemos alí. Aínda que o principal motivo para ir foi que non quería estar na casa adestrando, pensando todo o día no mesmo e coa inquedanza de estar aquí (...). Esa precipitación instalaríase na miña cabeza complicándome desde o primeiro día. Quería seguir xogando», explica o xogador vasco, que ascendeu o luns do décimo cuarto ao duodécimo posto do ránking mundial, a pesar de levar menos de 10 meses como profesional e totalizar menos da metade de torneos que a maioría.