A artista mallorquina abre nova etapa con «Mentira», unha canción pop con cambio de imaxe que chega xusto un ano despois do seu segundo posto no certame musical de RTVE
13 feb 2026 . Actualizado á 05:00 h.Un ano despois de darse a coñecer ante o gran público no Benidorm Fest, Daniela Blasco (Mallorca, 2005) comeza este 2026 con Mentira, o seu novo sinxelo que ve a luz este venres. Cun son máis pop, referencias internacionais e un cambio estético significativo, a artista inicia unha etapa que define como máis madura e arriscada, sen perder de vista as súas raíces como bailarina nin a aprendizaxe acelerada que supuxo o festival. Aténdenos tras o seu paso pola Gala do Cocido de Lalín e sufrir as inclemencias das borrascas destas últimas semanas. «Coñezo bastante o norte e xa estiven máis veces por Galicia. O meu pai é asturiano. Así que xa estou acostumada», recoñece entre risos.
—Lanzas «Mentira» xusto cando se cumpre un ano do teu despunte en Benidorm con «Uh nana». Marca un punto de inflexión na túa carreira?
—Totalmente. Ao final sento que cada canción é un punto de inflexión, pero neste caso quixen ir cara a un son máis pop e saírme un pouco do urbano. É unha nova faceta para min.
—O título é contundente. De que fala a canción?
—É unha letra irónica e tamén pícara. Creo que esas dúas palabras defínena bastante ben.
—E a nivel musical, como soa?
—Ten unha fórmula moi pop, moi de radio, cunha estrutura pop clásica.
—Hai referentes claros detrás dese son?
—Si, Doja Cat é unha referencia importante. É unha artista internacional que me encanta, e son unhas referencias que, evidentemente, adapto á miña forma e traducido a España.
—O «single» chega acompañado de videoclip. Que importancia ten a imaxe nesta nova etapa?
—Ten moito peso. Quixen saírme bastante da miña zona de confort, sobre todo a nivel estético. O look cambia e é algo máis radical e diferente ao que adoito mostrar. Prefiro non desvelar demasiado para que sexa unha sorpresa.
—Ata que punto inflúe o baile na túa forma de crear música?
—Moitísimo, diría que un 80%. É como eu recibo a música e necesito que todo teña sentido e sexa auténtico. Aínda que neste tema quixen saír da miña rede de seguridade en todos os aspectos.
—Arrincas o ano con este lanzamento e con máis proxectos en marcha. Como se presenta o 2026?
—Moi intenso. Empezamos o ano traballando moitísimo, activando cousas que xa viñan do ano pasado. Estou moi agradecida e con moitas ganas. Estamos a cocer moitas cousas que se verán antes do verán.
—Pasou un ano desde ese segundo posto no Benidorm Fest. Con perspectiva, que balance fas?
—Foi un máster en todos os sentidos. Unha aprendizaxe moi intensa e moi rápido en moi poucos meses. Participar deume a oportunidade de conseguir moitos proxectos incribles e só me trouxo cousas boas.
—Que supuxo para ti a nivel profesional?
—Preparar un espectáculo cantando e bailando foi algo completamente novo para min. Foi o meu primeiro directo desa esixencia e tiven que porme as pilas en moi pouco tempo.
—En Nadal sorprendiches cunha versión íntima de «Last Christmas». Que buscabas con ese tema?
— Foi algo moi espontáneo. Escribímola nunha viaxe en coche e creouse un recordo tan bonito que quixen compartilo. Moita xente púidose sentir identificada.