A autora de «Xoga» avoga por aceptarse e autocuidarse para ir cara ao benestar común e persoal. «Non podemos falar de autenticidade do ser humano se non apostamos polas persoas e o seu talento», afirma
14 ene 2026 . Actualizado á 11:55 h.Cunha estrela guiándoa desde o firmamento, o seu pai Ramón, a burelense Raquel Hermida (Madrid, 1975) escribiu dous libros na súa traxectoria como docente e experta en desenvolvemento persoal que tocan ao corazón e ao noso ser humano máis orixinal. Despois de Hai que andar! chega con Juega, divulgado recentemente no World Business Forum Madrid. Na súa última publicación céntrase no concepto de autocuidado: «Engloba todos os ámbitos da nosa vida e isto tamén concerne ás organizacións, non podemos reter o talento cando non respectamos as persoas. Por iso é tan importante estar preparado ante a incerteza para non deixarnos malear e seguir apostando polos nosos propios principios e valores. Sen estes seremos auténticas marionetas dos demais». En Juega fala especialmente da reconstrución dun ser humano que por medo ou vivir procesos como un duelo ou unha crise perdeu a confianza que, segundo Hermida, é «aliada para xogar na vida (vivir)». Anima a recuperar unha mirada auténtica, curiosa e atenta, que fomente o pensamento crítico. É a clave, di, do crecemento persoal e empresarial: «Por amais de todo está o ser humano. Equivocarse, caerse, sufrir ou perder o rumbo forma parte de nosa identidad, permítenos baixar á terra para reformularnos moitas cousas. A constancia e o compromiso cun mesmo son os que te ensinan a levantarte de novo». Na súa traxectoria profesional, a súa lema sempre foi «xoga». Quere dicir, «porse en acción, decidir con coraxe facer cousas e non quedarse no banco vendo como os demais xogan a súa vida».
—Como están a reaccionar os lectores a este novo libro? Que queres achegar de novo?
—Desde o meu punto de vista, e obviamente non podo ser obxectiva, a resposta é máis que positiva. Estou profundamente agradecida pola grande acollida. O maior reto do ser humano é lidar cos demos que levamos dentro, eses que non nos deixan avanzar e que nos fan perder o rumbo. É necesario ‘varrer dentro de casa', como eu chamo a esculcar dentro de ti para saber que pícache por dentro. A través do algoritmo de «Xoga» podemos conseguir avanzar e gañar a partida da vida: aceptar, esculcar, reflexionar, conectar e xogar. A xestión emocional é unha materia pendente da sociedade. É necesario recuperar esa confianza para reconectar contigo mesmo e cos demais, e «Xoga» invítate a ese desafío. Creo firmemente que temos que deixar de lado os conformismos e saír a xogar para aflorar o noso potencial. Reivindico o valor do ser humano. Así tal cal é, é suficiente, sen aparentar e sen filtros superfluos, que a sociedade nos invita a interiorizar. Vivimos na sociedade máis deshumanizada dos últimos tempos e necesitamos volver recuperar ese valor social e humanizado que nos caracterizou sempre. A obsesión pola vida perfecta, por aparentar e a nosa necesidade de valoración por parte dos demais afástanos da nosa realidade. É o momento de tomar conciencia e comprometernos coa recuperación da sociedade máis humana e menos conformista.
—Nas conferencias e formacións que realizas falas de liderado e motivación a través do «Método Xoga». Que cambios demanda o mercado laboral, en organizacións e persoas?
—Cada vez son máis persoas e organizacións as que se redefinen buscando un maior coidado persoal a pesar da toxicidade política e social que lles rodea. Na miña opinión, as empresas que apostan por un liderado humanista cuxa prioridade esencial é o benestar e o descubrimento do talento oculto das persoas, son as máis produtivas e son, precisamente, os novos nichos do crecemento sostible. As organizacións están a apostar ser eses nichos de crecemento e benestar, para atraer e reter o talento. No libro represento a reconstrución do ser humano como unha peza fundamental da sociedade, mostrándoo e concedéndolle o poder do seu potencial. Espertando a maxia da persoas. Necesitamos saír a xogar a partida da vida, dando o mellor de nós mesmos, para nós e para o ben común. Paréceme unha falta de respecto e de compromiso cara a nós mesmos quedarnos cos brazos cruzados, mirando como uns poucos intentan levantar a nosa sociedade para o ben común. As crises invítante o desafío, a cambiar o teu comportamento, a ir máis aló. Loita na vida, ten a coraxe de levantarte e dar o mellor de ti. Lembra que ti es o protagonista da túa vida. O que ti non decidas outros, farano por ti. Deixa de ser unha marioneta da sociedade!
—Vivimos nunha sociedade saturada polos estímulos tecnolóxicos. Que podemos facer respecto diso?
—É urxente revisar o noso modelo de vida, un modelo encriptado polo avance tecnolóxico e a IA. Somos unha sociedade híper conectada que nos impide parar para pór a nosa mente en branco, para pensar. Creo firmemente que temos que ser moi firmes coa nosa vida e co noso tempo, porque sen dubidalo é o tesouro máis prezado do ser humano. Tanto nós como os avances tecnolóxicos temos que seguir evolucionando colleitos da man, non como escravos da IA. Sempre digo que somos seres pensantes. E se non pensas, non es libre. Moitas veces pregúntanme que opino da intelixencia artificial e como afecta á intelixencia humana. Como estamos ante un desafío tecnolóxico, hai que crer nela como soporte e orientación da nosa propia intelixencia. Así de sinxelo.
—Preséntaseche o fin de ano con proxectos moi rechamantes e presentacións en toda España. Como o compaxinas? Algún evento destacado?
—A primeira, e máis importante, é que o meu tempo é sagrado, sobre todo o meu tempo cos meus. A vida ensinounos que non podemos controlar o tempo, aínda que si podemos crear espazos de tempo reais coa xente que nos importa. Tempo de calidade e de presenza. Para min, o meu traballo é un agasallo e síntome privilexiada. Axudar a outras persoas para mover as súas almas, a facerlles ‘cóxegas' no seu interior, a descubrir o seu potencial, a formalas, é a miña paixón. Estou moi agradecida. Achégase unha etapa con moito movemento, en conferencias, formacións para organizacións e presentacións. Burela e Santiago acolleron as primeiras de Juega. En novembro presenteino na Fundación Woman Forward, co apoio de Xeración Zume, MásHumano e a oenegué Cinco Palabras. Gústame o formato que emprego porque se salgue do común. Invito a expertos en liderado e motivación. En Madrid acompañáronme José María Gasalla, Premio Nacional de Management 2023, e Marta Romo, experta en neurociencia e socia directora de Be Up e Neuroclick. En Santiago, Miriam Fernández Barreiros, cofundadora de Latento Altas Capaciades, psicóloga educativa e colaboradora docente da USC e UVigo, e Mario López Guerrero, director de posgraos de Erlac e da revista Vinte. E en Burela, Mario e Natalia Salgado, coach de equipos e experta en liderado humanista. Outro dos eventos destacados o mes pasado foi a miña participación e a firma de exemplares no World Business Forum Madrid 2025 no Ifema. Estar a compartir pluma e mesa con Adan Grant, Brene Brown, Inma Shara ou Anne Chow é un soño feito realidade. Aínda me emociono...