PODE SER DE TODO menos un coro convencional. O seu repertorio inclúe desde o «Take On Me» de A-ha a Coldplay. Canten onde canten. Xa sexa en vodas, na rúa ou en misa. O Acorde Secreto, como se chama, vai deixar de selo.
04 ago 2018 . Actualizado á 05:00 h.Xa non se canta o Encomiarei, encomiarei na igrexa, agora leva máis The final countdown. A música coral está a cambiar e non hai volta atrás. En YES estamos preparados... E ti? Imaxina que estás en misa e aparecen 40 persoas vestidas de negro, todos cos mesmos chapeus e cantando coma unha bala Lady Gaga. Como te quedas? Pois esa mesma cara é a que pon todos aqueles que van ver a Acorde Secreto, un coro que naceu hai catro anos na Coruña e que non deixou de petalo desde entón. «Ao pensar nun coro pensas nunha igrexa, nunha ópera, en cousas do século pasado, e eu creo que é o momento de cambiar iso», conta Daniel, o director da formación. Asegura que é o momento de deixar atrás o tradicional e ofrecer ao público algo diferente, e eles sono un intre. A súa proposta é tan atractiva que incluso outros coros, como Concerto Tempo de Ferrol, animáronse a colaborar con ellosLo certo é que as cousas están a cambiar en misa. Nos últimos anos, outros coros empezaron a variar os seus repertorios para adaptalos aos novos tempos e revitalizar así o panorama do canto. E nesas está Dani, que non para de escoitar todo tipo de música e se esfuerza a diario para transformar as cousas. O portador da batuta pasou de dirixir a nenos e outros grupos que cantaban na igrexa para formar a súa propia agrupación cun toque moito máis persoal. Convocou unhas audicións no 2014 ás que asistiron 25 persoas e finalmente cumpriu o soño de ter o seu propio coro. Desde ese día acompáñanlle Fernando, Quique e Ana. Elena foi a última en chegar, pero pasaron moitas outras persoas desde a súa fundación. «Máis de 100 seguro», di Fernando, secretario da asociación. E é que aquí non hai límites para cantar, a súa lema é que cantos máis, mellor. Actualmente son 42 persoas, entre os que hai psicólogos, técnicos de televisión, profesores de universidade, comerciais... «Cada un ten a súa profesión, polo que non sempre nos podemos xuntar todos», conta Fernando.
E á parte das profesións máis variadas, tamén cambian as súas primaveras. «A idade dos integrantes do grupo vai desde os 18 ata os 60 anos, pero dános igual, estamos todos mesturados», afirma Cheda. Tampouco os seus outras afeccións teñen que ver coa música: Ana fai parkour, Linda toca o ukelele, Nieves baila swing e Amelia pedresa. Pero todos están unidos por «este acorde». «É algo moi bonito, compartimos a responsabilidade, sabes que se nalgún momento desafinas, equivócaste ou pérdeste, o teu compañeiro vai axudar», conta Ana.
Sempre gañan todos, as súas voces entrelázanse unhas con outras e o director vai guiando aos seus coristas para que saiban o momento exacto no que lle toca cantar a cada fila. Sopranos, mezzosopranos, contraltos, tenores, barítonos e baixos facendo dunha canción todo un espectáculo digno de ver. Aquí axúdanse tanto que a Linda, situada na segunda fila, pegáronlle un papel nas costas coa letra porque os da terceira fila non se acordaban da canción. «Notei algo nas costas, e é que pegáranme unha costeleta!», di ríndose.
PAIXÓN POR «SISTER ACT»
Empezan o ensaio vibrando os beizos e entoando todos á vez a palabra «Brioo, brioo» para quentar a voz. Coldplay, Nirvana, Europe e Radiohead están dentro do seu amplo repertorio. Aínda que o que máis lles gusta é cantar temazos de Sister Act. «É apaixonante representar nun coro a música afroamericana», apunta Dani, que é o que adoita elixir os temas que cantan a pesar de que recibe propostas. «Hai veces que imos e dicímoslle: ‘Oe Dani, atopei un tema moi chulo!'. Pero non nos adoita facer caso», contan os coristas. El asegura que as estuda, que as mira e remira. Aínda que mentres o di escoita un «Nooo» por detrás. «É que teño que crermo moito, se non, non o defendería igual despois», afirma Dani, que acto seguido di: «Imos facer un Take On Me, que me apetece a min».
Outro dos seus hits é Hallelujah, que ten moita relación co nome do grupo. A primeira frase da canción de Leonard Cohen di: «Escoitei que hai un acorde secreto...», polo que aí quedou esta letra, coma se fose unha especie de himno para esta familia. Aínda que canten este tipo de música, a que escoitan eles é moi diferente. Dani é de Bach e Ana máis de Mastodon, un grupo de rock psicodélico experimental. Os gustos de cada un aquí dan igual, o importante é a unión que se crea á hora de cantar. «Creo que aínda que alguén non teña experiencia, se ten certo oído, un pouco de voz para cantar e interese, que é o máis importante, é benvidísimo aquí», di o director. Por se alguén se anima, ensaian todos os venres de 20 a 22 horas en RockSchool na Coruña, e seguro que non hai mellor forma de acabar a semana, que dando o cante.