E BEN AGOSTITO... porque «agustito» xa é demasiado. O verán é para moitos relax, sol e praia, pero eles non o teñen. Os seus días son máis ao estilo rapidito, o despacito xa llo gardan para descansar e desconectar. Que o corpo non pare!
08 ago 2017 . Actualizado á 17:52 h.Eles non colgan o cartel de Pechado por vacacións, senón todo o contrario. O seu verán recolle os froitos das pequenas ou grandes sementes que se van propagando. E van collendo forma. Granito a granito sementan un terreo que logo terán que conquistar. Claro, o esforzo é intenso, pero a recompensa xa a saben. Non teñen as súas merecidas vacacións, pero é así como eles van collendo impulso e un brillo especial. E non, non nos referimos aos raios de sol que desprende a nosa época preferida do ano -que tamén gozarán de cando en vez- senón a ese escintileo que os seus ollos mostran cando saben que o seu agosto está feito. E o seu xuño, xullo e setembro tamén.
A festa empeza e a música imprégnase nos nosos corazóns. Pasito por aquí, pasito por alá, media volta e collemos ese ritmo para que o noso corpo non pare. E o seu tampouco. É a orquestra París de Noia. A mesma, unha das máis requiridas polo público galego, que é capaz de reunir e facer que, miles de persoas, bailen sobre os seus pés.
«O verán é un sen parar»
De Norte a Sur e de Leste a Oeste percorren, practicamente, toda a xeografía galega durante os meses de xuño, xullo, agosto e setembro. «Cada festa e cada sitio é un mundo, atópasche xente distinta, ambientes diferentes, cidades e vilas de os que hai moito que aprender», conta Jose Antonio Blas Piñón, director e cantante da orquestra na que xa leva 36 anos. Anos que lle fixeron aprender e facer que o seu corazoncito vólvase un pouco máis nómade, máis viaxeiro. E no inverno? «Todo o traballo que hai detrás de cada espectáculo preparámolo no inverno. Organizamos todo o repertorio, a escenografía, as coreografías... e imos alternando con algunhas actuacións. Pero, iso si, non ten nada que ver coa época tan demandada que temos. O verán é un sen parar», explica Jose Antonio, que engade que o traballo é totalmente diferente dunha tempada a outra.
Xa sabemos que todo inicio causa algo de medo pero, cando un se acostuma, as cousas empezan a funcionar. E ás veces mellor do que pensabamos. Aquí vémolo e pillámolo en plena faena, amais do escenario. É Cibrán Insua Fuentes, unha das catro voces do grupo que dá ritmo e vida a moitos dos músculos que criamos que nin existían. O bailar é o que ten e, claro, non estamos tan adestrados como eles, por iso pasa o que pasa. «Rematas a festa ás 3 da mañá e entre que te pos e chegas a casa danche as 7. Ao día seguinte xa tes que estar para outra», confesa Cibrán. Iso si, o descanso téñeno merecido. Os días libres deben de ser sagrados, non? «Hai que parar de traballar, o corpo necesítao, así que no día libre escapo un pouco da rutina. Iso si, cando teño vacacións entre outubro e novembro e entre febreiro e marzo disfrútoas a tope».
A historia non acaba aquí. Cibrán é cantante desde hai catro anos da París de Noia, pero xa leva catorce neste mundo. «A primeira vez que subín a un escenario tiña bastantes nervios e algo de medo, porque eu son seguidor doutro estilo de música e non sabía como ía ser», confiesa este cantante, que agora está máis que feito ao escenario. «O corpo xa sabe que nada máis un sube alí amais ten que manter ese contacto coa xente, ten que estar pendente deles. `Todo o mundo coas mans arriba!'», expresa entre risos. O seu día a día vai de aquí cara alá e na súa cabeza xa ten case un GPS. «Coñeces sitios distintos, xente diferente, festas que se distinguen en moitos aspectos e iso é moi enriquecedor», conta. O que non descansan sérvelles para engrandecer o seu corazón con lugares e historias que seguro que gardan con chave e cadeado. «A verdade é que teño moitos momentos que nunca esquecerei, sentir como a xente baila e non para de gritar desde alí abaixo é algo indescritible», desvela. O que xa temos claro e, confirmado aquí no YES, é que non todo é sol e praia, senón que moitos loitan e traballan a lume de biqueira o seu verán por facer que os soños se fagan realidade. Imos descubrir máis.
«O 80% das parellas casan no verán»
O verán segue sendo a estación elixida polo 80% dos namorados para darse o si quero. Dado que a maioría dos futuros noivos traballan e non dispoñen do tempo suficiente para organizar un dos días máis felices da súa vida, cada vez son máis os que optan por contratar un wedding planner (organizador de voda) para que no día da súa voda non falte detalle.
A este oficio tan demandado na actualidade e que adquire no verán o seu maior volume de actividade, dedícase Sara Alonso, unha viguesa de 25 anos que aguzosa servizo en Pontevedra para unha empresa de Madrid. «Nós organizamos, producimos e decoramos as vodas de xeito personalizado, a gusto dos noivos e buscando a innovación. Traballamos co futuro matrimonio, polo que non somos comisionistas», recalca esta wedding.
Con moita antelación
Esta profesional en organización de vodas explica que é necesario que a futura parella contacte cos weddings con tempo de antelación. «Se nos contratan unha organización integral teñen que facelo como mínimo un ano antes á voda. Temos que deseñar a cerimonia, o estilo, as flores, a mantelería», indica Sara, quen engade que se os noivos o desexan acompáñanos tamén a probar e elixir os traxes.
Segundo Sara, o momento máis tenso para os weddings é o día da ligazón. «Somos os encargados de que todo saia perfecto. En vodas dunhas 150 persoas adoitamos ir tres e estamos conectadas por pinganillos para coordinar desde a chegada da noiva ata o momento do baile», conta Sara. A pesar dos nervios vividos para que todo saia ben, esta profesional indica que o día da voda é moi especial porque se ve o seu traballo. «O máis gratificante é ver como gozan os noivos e os invitados. Iso engánchate a seguir. É un traballo duro porque xorden problemas e hai que solucionalos sen que ninguén o perciba», conclúe esta wedding planner que fai o agosto en agosto.
«Non paramos ata setembro»
Dá igual que sexa no verán ou no inverno, os churros sempre apetecen. Pero cando chegan as festas, sexan onde sexan, convértense nun elemento indispensable. Non só para os mozos que tras unha verbena queren coller forzas. Os churros gustan a todos: nenos, mozos e maiores. Diso sabe moito Nieves Seara González, de Churraría Lolita. Un negocio con moita tradición en Ourense que alimentou a varias xeracións de ourensáns. Ela é bisnieta dos fundadores e sabe mellor que ninguén, porque o viviu sendo moi pequena, que nestas datas toca traballar. E moito. «O verán é moi traballoso e complicado de levar. A feira significa non durmir, hai que trasladarse dun lado para outro, resolver problemas... pero eu vivino desde pequena e fágoo con moito cariño». Aínda que igual que o resto dos empresarios sufriron a crise, asegura que os tres meses de verán son os que lles permiten seguir ao pé do canón. «Empezamos practicamente a mediados de xuño e non paramos ata setembro. Cada oito días montamos e desmontamos. É como a mudanza dunha casa», explica. Aínda que, con resignación, di que xa non vale a pena tanto como hai anos. Desde que empezou o verán, o seu posto, que é como unha gran cafetería, estivo nas festas de Ourense, Allariz, Bouzas e Coia. E este mes trasladarase ata Celanova, Bande, Vos Milagros, Rairiz de Veiga... Moito traballo, aínda que subliña que hai anos movíanse moito máis. Antes, explica, había festas mellores que outras. «Agora, todas son moi parecidas en canto á venda. Aínda que é verdade que vén moita xente de fóra e iso nótase», puntualiza. Non en balde, nestes dous meses, Nieves ten que contratar persoal para que lle axude a atender o negocio. «Hoxe ser empresario é cousa de valentes. Eu considérome case unha heroína porque dou postos de traballo a xente e vou pagando os gastos e iso que nalgunhas festas non gaña tanto. Pero, por moi mal que vaia, son os meses nos que te podes recuperar de como foi o resto do ano», sentenza.