Xa temos moeda propia: o dino, cuxa etimoloxía lembra á palabra diñeiro, que vén de denario, a divisa romana que equivalía a dez ases. Pero en realidade procede de dinosauro, que vén de deinós sauro e significa lagarto terrible, segundo o termo acuñado en 1840 por un paleontólogo británico.
Sexa cal for a súa procedencia, o dino soa ben. Soa a pasta. E, ademais, cotiza á alza, porque se paga a 49 euros segundo o cambio oficial. É o que pide a creadora da nova moeda, a audaz xoieira viguesa Raquel Álvarez, que no seu taller das galerías Durán, na rúa do Príncipe, véndeas a este prezo. Na súa cara leva ao Dinoseto, e na cruz, a nora do Nadal. E, xunto ao seu valor facial dun dino, lese a divisa «A mellor cidade do mundo».
Conta o entusiasta ourive local que o ano pasado fixo unha primeira versión da moeda que levaba na súa anverso a efixie do alcalde coroado, co seu nome acuñado en metal nobre: «Abel Caballero». Pero parece que a broma non agradou na Praza do Rei, xa que desde o Concello lle prohibiron comercializala e só a exhibe. Así que haberá que agardar a que Raquel Álvarez faga a súa primeira tirada de billetes. E, do mesmo xeito que un sestercio eran dous ases e medio, un abel podería equivaler a cinco dínos. Ou a cen, se fai falta.
Así que en Vigo xa temos moeda propia, e isto é un paso máis cara á cidade Estado que tantas veces propuxo o noso alcalde. Tras a bandeira e o escudo, era o que nos faltaba. Iso, e o himno, que aínda se nos resiste. Porque aínda vai resultar que, pasito a pasito, case sen facer ruído, estamos a independizarnos…