Alejandro, todo o curso sen transporte escolar porque non se fan cargo da súa enfermidade

SANTIAGO

A Xunta terá unha reunión coa súa nai esta semana para dar alternativas
01 abr 2025 . Actualizado á 05:00 h.O pasado mes de setembro Erika enviou o primeiro escrito para que o seu fillo, Alejandro Hermo Canozo, puidese ser usuario do transporte escolar no CEIP Ou Coto, en Negreira. Seis meses despois, o pequeno de cinco anos segue sen facer uso do autobús polo que a súa nai, a poucas semanas de dar a luz, encárgase de levalo a el e ao seu irmán xemelgo ao centro escolar. O problema é que Alejandro Canozo ten unha epilepsia refractaria.
Desde entón, Erika, que forma parte do AMPA e o consello escolar do centro e sempre se sentiu apoiada polo colexio, leva loitando para que o seu fillo e outros menores en situacións similares poidan facer uso do transporte escolar. Desde a Dirección Xeral de Mobilidade informáronlle en decembro que se estaba analizando o caso e en marzo parecía chegar unha solución provisional. Un vehículo para levar a Alejandro e outro para desprazar a un estudante que tamén ten problemas pero está nunha ruta diferente. O vehículo resultou non ser tal, senón que se trata dunha axuda económica para que os pais sigan levando polos seus medios aos seus respectivos fillos. Un total de 0,26 céntimos por quilómetro de traxecto para as dúas familias afectadas, unha solución que non aceptaron ningún dos proxenitores. «Negámonos a aceptar esa axuda, é unha insolencia, estamos a pelexar polos seus dereitos e a discriminación pola que estamos a pasar. É un neno normal e merece ser tratado como os demais», explica Erika, que solicitou unha solución en setembro e iniciado abril segue sen ela.
A problemática vai máis aló da situación puntual de Alejandro. Os nenos que sofren patoloxías crónicas susceptibles de descompensación con compromiso vital, como as crises alérxicas, diabéticas ou epilépticas, están perfectamente amparados no programa Alerta escolar, e de feito Alejandro acode todos os días ao colexio con normalidade. Pero o baleiro legal chega no autobús. Probablemente haxa acompañantes que asuman estas tarefas —no caso de Alejandro o único que hai que facer é suxeitalo en caso de crise para que non se faga dano e ademais o colexio está ao lado do centro de saúde— pero outros se amparan en que non está estipulado no seu contrato.
A familia de Alejandro entende que nos contratos coas empresas de transporte deberían incluírse estes supostos, para que os monitores teñan polo menos unha formación en primeiros auxilios. Porque, apunta Erika, non se trata só do seu fillo, senón de todos os nenos que están na mesma situación.
Mediación coa empresa
Desde a Dirección Xeral de Mobilidade aseguran que están a traballar coa empresa concesionaria do transporte para buscar unha solución «e citarase á nai a unha reunión para explicarlle as posibles alternativas que puidesen existir».