O COB espreme ao máximo a súa competitividade e supera ao Alacante (81-75)

O Club Ourense Baloncesto crécese no Pazo. Bendita comuñón cos seus seguidores, a pouco que lle dan algún argumento sólido. Esta vez mantivéronse no partido ante o Alacante do talentoso Kevin Larsen e minaron a moral dun inimigo que aínda non gañou neste ano. Cando eran varios os que se engurraban, esta vez emerxeu o xigante Romaro Gill: 81-75.

O partido comezou con pouco acerto nos lanzamentos e Romaro Gill voando para cravar o 4-2. A partir de aí, ao COB tocoulle navegar a remolque, ante un rival que pretendía romper canto antes o enfrontamento e convencerse de que era capaz de retomar o camiño do triunfo, que perdeu ultimamente. Un par de triplos de Kalscheur e McDonnell sostiveron a un cadro local que se viu obrigado ao xogo de guerrillas, sen eficacia por fóra. Aínda así, pechou o cuarto cun adverso 18-25, con manufactura de Hansen sobre a bucina.

No segundo acto, os ourensáns comezaron a limar a súa desvantaxe, con intensidade na misión defensiva e Gabe Kalscheur levantando a man para pedir vez. Un tapón de Isaac sobre Mendikote animou un pouco máis á bancada e Martín Iglesias continuou o seu proceso de recuperación, enviando o duelo ao descanso con 30-40, mentres Romaro e Okanu pagaban polas súas faltas temperás.

Na terceira entrega, viuse que os cobistas non ían de farol. Kalscheur seguía enchufado e colaborou á causa achegando puntos, en tanto que os especialistas apertaban os dentes en defensa e apertaban cargando a pintura para facerse con rebotes e, en moitos casos, forzar persoais. Os homes de Perelló estaban incómodos e só sobreviviron cuns poucos triplos inspirados: 59-61.

Cabían dúbidas por se o COB non chegaba con suficiente enerxía ao desenlace e un triplo de 9 metros de Mwema estirou a renda a 61-67. No ecuador dese período final, a quinta falta de Okanu era outro nuboeiro e Romaro Gill saltou a cancha con catro penalizacións. Rafa Lisboa —que o coñece coma se fose o seu irmán— e Isaac atoparon ao xamaicano unha e outra vez para unha remontada máxica que fixo vibrar os cimentos do Pazo. En defensa máis dentes e unha alta porcentaxe de cabeza fría. Boa fórmula para gañar.

---

---

---