El próximo jueves, con La Voz, una nueva edición de la Guía de Másters de Galicia
A obra, é unha produción canaria, poderá gozarse este sábado a partir das 20.00 horas
26 mar 2021 . Actualizado á 05:00 h.Este sábado o Principal propón unha nova cita co teatro a través da obra «Ana, tamén a nós levaranos o esquecemento». Unha produción da compaña canaria Unahoramenos que viu a luz por primeira vez a finais do 2019. Ana é un ama de casa da España dos sesenta. Os seus días transcorren entre as tarefas do fogar, a atención ao seu marido e as visitas á barbería, ata que aparece na súa vida, Vivian, unha fotógrafa francesa de espírito libre.
A actriz Marta Viera é a protagonista desta historia e sobre o escenario acompañarana Ruth Sánchez, Rubén Darío e María de Vigo. A cita será ás 20.00 horas e as entradas, a partir de 10 euros, aínda poden adquirirse na web de Ataquilla.
-É un espectáculo que a pesar de estar baseado na España dos anos sesenta, toca temas que agora mesmo seguen sendo fundamentais como a posición da muller na sociedade, a loita pola igualdade ou a homosexualidade, a propia liberdade para decidir a quen amar. Está exposto e presentado ao redor dun formato que é moi atractivo. A escenografía é brutal, vai cambiando e mantén aos personaxes totalmente en tensión sobre o escenario. É moi atractivo a nivel visual e moi artístico a nivel poético tamén.
-É un texto que, aínda que non debese, segue sendo necesario para a sociedade actual.
-Si, precisamente porque cambiamos moi pouco en determinados aspectos e aínda nos queda moito no que mellorar. Démonos conta de que era fundamental seguir traballando na temática sobre a que profunda esta obra. O que cambiou é a capacidade de expresarnos, antes falábase menos de homosexualidade, unha muller podía estar atrapada anos en si mesma.
-Como é interpretar a Ana?
-Pois é peculiar porque eu, como persoa, non son como Ana, en absoluto. Ela exponse como unha muller da súa casa, moi dócil e submisa. Aínda así hai puntos nos que si temos moito que ver, o traballo de autoconocimiento. É un personaxe cunha evolución moi forte e moi profunda, baseada nas súas conviccións máis intrínsecas. É ela descubrindo quen é, non o que ten que ser nin o que agarda que sexa. Ao principio expuxen certa distancia con Ana, pero traballando fun atopándolle o valor e todo o seu mundo interior, que é enorme. É unha interpretación realmente intensa, dunha muller que me parece moi bonita, chea de soños e ilusións, nunha sociedade e nunha contorna que non vai ao seu favor.
-Algún próximo proxecto que nos poida adiantar...
-Pois temos varias cositas entre mans. Acabamos de estrear «Moria», un espectáculo que conta o encontro entre dúas refuxiadas. Temos «Todo o ceo», baseado en autores de poesía canarios, e estamos a piques de presentar «Clara e o abismo». Nesta última interpreto a unha enferma de cancro, profundando en como enfronta a morte e a vida nese proceso da enfermidade, un papel durísimo pero moi belo.