Oito compañas internacionais participarán este ano na mostra universitaria de Ourense
02 may 2019 . Actualizado á 08:06 h.A Mostra Internacional de Teatro Universitario (Miteu) é mozo e experimentada á vez. Autóctona e internacional. Polo seu vigesimocuarta edición pasarán compañas teatrais chegadas de México, Costa Rica, Nicaragua, Chile e Portugal que estes días descobren a bambalinas de Ourense. Consolídase, edición tras edición, como unha mostra sen barreiras ou límites.
O martes foi a quenda do grupo Armazém Aério -orixinario de Lisboa- que presentou o seu último espectáculo circense, de acrobacias e inclusivo baixo a dirección de Edson Carvalho. A pel que hai en min é a posta en escena coa que os seus quince intérpretes -con diferentes capacidades físicas e psíquicas- e técnicos estreáronse no festival de teatro. «É a primeira vez que participamos. Coñecemos a mostra porque fai algo máis dun ano, máis ou menos, entrou a formar parte do noso grupo a actriz ourensá Alba Núñez. Este último espectáculo era perfecto para o Auditorio e pareceunos boa idea probar sorte, así que mandamos a nosa proposta e aceptáronnos», admite Carvalho minutos antes de emprender a viaxe de volta á capital lisboeta.
Chegaron o domingo -con todo o equipo técnico de teas, trapecios, outros aparellos para acrobacias e o persoal técnico e interpretativo en dúas furgonetas de nove prazas- e marcharon este mércores. «Temos que dar a coñecer o festival en Portugal porque é moi grande e con moi boas condicións técnicas. Nós non somos unha compaña universitaria e baseámonos moito no baile e as acrobacias nos nosos números. Ás veces en Portugal atopámonos con impedimentos técnicos que nos dificultan o traballo. Os profesionais cos que contamos no Auditorio foron incribles e as capacidades do espazo tamén. Noutros lugares tropezamos con restricións», destaca con especial énfase o director do espectáculo.
Durante os seus catro días na cidade non todo foron ensaios para a súa posta de longo; tamén puideron facer turismo e coñecer os recunchos máis característicos. «Imos con sensacións agradables de aquí. A comida é incrible e é unha cidade moi conectada coa natureza. Nós facemos un esforzo físico importante durante a actuación e a última mañá dedicámola a visitar as termas. Resultaron ser medicinais porque nos marchamos como novos», conta ríndose Carvalho.
No lado oposto -en canto a repetición e orixe de procedencia- está o grupo de teatro da Universidade Pública de Navarra. «Nós participamos desde fai nove ou dez anos de forma continuada na Miteu. Tamén acudimos a outras mostras, en total unhas dez ou doce pola zona máis próxima a Navarra, pero este festival universitario para min é o máis relevante do norte de España. Non me atrevo a dicir que de todo o país porque descoñezo o que se esconde polo sur. Pero podo dicir que en Pamplona a Ourense coñécella polas termas e pola Miteu», confesa o director do grupo, Óscar Orzaiz.
Esta compaña descubriu o festival ourensán a través do grupo teatral universitario de Zaragoza, que xa participara. «Ao longo destes anos hospedámonos en diferentes albergues e hoteis e sempre nos fomos con bo sabor de boca. E como nos desprazamos desde tan lonxe intentamos alongar un pouco a viaxe. Parécenos que esta cidade ten moitos encantos pouco promocionados. Nesta ocasión estaremos catro días aproveitando que o mércores é festivo», explica.
O grupo de navarra confórmano estudantes de diferentes carreiras e idades que van desde diversas enxeñerías ata alumnos de Enfermería, Economía, Maxisterio ou Traballo Social. «Este ano a verdade é que se apuntaron perfís moi diversos e iso enriquéceos máis aínda á hora de traballar entre eles», argumenta Orzaiz con vehemencia e a experiencia de dirixir a compaña durante anos.
«O teatro como actividade fóra da aula sérvelles para perder medo, vergoña a expresarse en público e a traballar en equipo», afirma con rotundidade o director do equipo que representou o xoves no Teatro Principal a obra Algún amor que non mate, da escritora Dulce Chacón, que introduciu aos espectadores na historia dunha muller que sofre malos tratos e que viu a luz no ano 1996.
Ata o 11 de maio participarán máis de quince grupos distintos e cada noite, tras as funcións, haberá un punto de encontro para compañas e espectadores no Café Auriense.