Claro que lle compensa. Afectaríalle o mazazo da sentenza do Supremo á que foi a súa man dereita José Luis Ábalos: 24 anos de cárcere? Non. Nin o máis mínimo. O presidente non agardaba outro resultado. Salvo que siga tan mal asesorado como cando tiña na súa contorna máis próxima a Ábalos e a Cerdán. Este golpe estaba descontado. Ademais, algún ministro seu xa aproveitou a decisión de que Aldama non ingrese en prisión por colaborar coa Xustiza para ironizar sobre o adaptables que son as sentenzas. Esa dúbida quedará: non se premiou demasiado ao delincuente delator. Feijoo saíu enseguida a pedir o de sempre: eleccións anticipadas. O mércores irá Sánchez ao Congreso e apostará por todo o contrario: presupostos. Ou mellor dito, uns presupostos que nacen case mortos, pero que lle darán polos prazos o osíxeno necesario para chegar ao 2027, como non deixou de reiterar. Que confiase nun personaxe como Ábalos é moi grave. Que tardase en actuar é inconcibible, pero na sentenza non hai nada que diga que Sánchez estaba implicado nas andanzas de Ábalos e o seu escudeiro Koldo (19 anos de prisión). Son sete os feitos probados que demostran que Ábalos era o cuñao perfecto. Son tan contundentes que igual resulta sorprendente que Sánchez siga a súa folla de ruta, sen máis. A sentenza, adoptada por unanimidade, conclúe que os tres acusados formaron unha organización criminal con repartición de funcións que cometeu graves delitos de corrupción. Segundo a nota informativa do Poder Xudicial, o tribunal considera probados os delitos na adxudicación da subministración de trece millóns de máscaras a Portos do Estado e ADIF a unha empresa vinculada a Aldama, a remuneración mensual de 10.000 euros para «gastos fixos» de Ábalos, a contratación de dúas coñecidas do exministro en empresas públicas, o pago do piso a unha delas, o contrato de arrendamento con opción a compra entre Aldama e Ábalos dun piso en Madrid, e o arrendamento de vivendas en Marbella e La Línea de la Concepción, tamén con opción de compra, por xestións relacionadas coa emisión dunha nota de prensa sobre o rescate de Air Europa e para a concesión dunha licenza de hidrocarburos. A relación é tan abafadora que o tribunal finalmente quere destacar «a grave deterioración da confianza cidadá no sistema político que provoca a corrupción, que socava a arquitectura democrática do Estado». É unha listaxe que demostra que a realidade sempre supera á ficción. Pobre Santiago Segura coas súas películas sobre Torrente, nada que ver con Torrente Ballester. Atrás quedan todas as declaracións de José Luis Ábalos dicindo que era inocente. Ou logo cando, xa no xuízo, queixouse de ser «carne de meme». O resumo do caso máscaras para Feijoo é a votar. Para Sánchez: a seguir. Ábalos hai tempo que estaba amortizado. A continuar con máis ganas que nunca sobre todo agora que morderon a man da súa muller. Non esquezan que estamos ante un home namorado. Del, fixo.