Están e estamos fartos. A evidente inacción de todos os países de Oriente Próximo e Medio ante os bombardeos conxuntos de EE.UU. e Israel é consecuencia directa da chea que sente a poboación árabe, kurda e do resto das minorías que habitan este complexo crebacabezas geoestratégico. Se facemos un pouco de memoria, practicamente desde comezos do século XX ata a data sucedéronse gran cantidade de enfrontamentos bélicos na rexión, moitos dos cales foron e son resultado da intervención estranxeira. Aínda que de 1916 a 1918 produciuse unha revolta árabe contra o Imperio otomán, tomaremos como punto de partida as dúas guerras mundiais, durante as cales o Magreb, Oriente Próximo e Medio convertéronse no taboleiro de xogo das expedicións bélicas, primeiro dos grandes imperios, de 1914 a 1918, e, despois, dos integrantes do bando aliado fronte aos do Eixo, de 1939 a 1945.
Tres anos despois, tras a declaración do novo Estado de Israel, en 1948, daría comezo o conflito irresoluto e irresoluble entre árabes e israelís. Sen ánimo de ser exhaustiva podemos destacar: en 1956 a guerra de Suez, en 1967 a guerra dos Seis Días, en 1973 a guerra do Yom Kippur, en 1982 a guerra do Líbano, a primeira intifada de 1987 a 1993, a segunda intifada do 2000 ao 2005, a segunda guerra do Líbano no 2006, o conflito na franxa de Gaza do 2008 ao 2009, as seguintes reactivacións, e a reacción israelí ao ataque de Hamás do 7 de outubro do 2023 ata hoxe.
A partir da década dos cincuenta sucedéronse os golpes militares independentistas, como o de 1952 en Exipto, o de 1958 en Iraq, o de 1969 en Libia e o de 1970 en Siria; ou a terrible guerra en Alxeria, de 1954 a 1962, entre outros.
No caso de Iraq, ademais do conflito kurdo da década dos sesenta e de 1974 a 1975, tiveron lugar a guerra contra Irán, de 1980 a 1988; a guerra do Golfo de 1991; a invasión internacional do 2003; o caso sectario derivado, e a invasión de Daesh, do 2014 ao 2017. Non podemos esquecer as guerras civís no Iemen, a de 1994 ou a actual, iniciada en 2014; en Siria, do 2011 ao 2024; en Libia, do 2014 ao 2020, e, agora, os ataques dos Estados Unidos e Israel a Irán e o Líbano.
De verdade alguén pode sequera pretender que as poboacións destes países involúcrense voluntariamente noutro conflito? De verdade Donald Trump pensa que Europa e o resto do mundo queren derramar máis sangue para nada?