María Pombo non debe coñecer a xente lectora a pesar de que afirma ser tataranieta de Concha Espina e familiar dun xenio e premio Cervantes como Álvaro Pombo. En efecto, María, ninguén é mellor que ninguén por ler, por non ler, por nadar, por saltar á corda, polo que sexa que non dane a un terceiro. Só o que nada, por exemplo, está máis en forma que o que non nada. María Pombo, que é unha influencer, afirmou sobre os lectores que «non sodes mellores porque vos guste ler, hai que superar que hai xente á que non lle gusta». Non hai nada que superar, María. Todo foi consecuencia de mostrar un andel da súa casa que só tiña trastes, obxectos, sen libros. E quixo alardear do seu xeito de utilizar un andel para todo, menos para a cultura. E largoulle un zasca dixital aos que, segundo ela, crense superiores por ler. Por iso deduzo que ela non coñece lectores empedernidos. Os que len como cosacos xamais se xactan diso. É imposible. Están envelenados de tinta e vacinados contra a intolerancia polo moito que abre a mente ler ata os prospectos médicos. Ese é o primeiro efecto que sempre observei entre os compañeiros que fatigamos librerías como posuídos. Bendita tolemia. Podes viaxar e aprender, sen moverte dunha cadeira de brazos. Incluso, María Pombo, ata está permitido ler tomando o sol na praia. Un libro é moito o que dá e moi pouco o que quita, salvo a mentes dementes ou obtusas. E as lecturas non se suman, multiplícanse.
Ante as críticas, a influencer, que é basicamente unha profesión que hai que respectar polo eco que ten, comentou que algo si lía. E contou algúns títulos e pediu que os seus seguidores lle fixesen recomendacións. Menos mal. Foi a súa leve forma de rectificar. Dá igual que María Pombo lea ou non. É o seu problema. O que pasa é que un influencer é un anuncio humano, como aqueles pioneiros que paseaban carteis e pagábanlles por eles, pero no seu caso chega a máis de tres millóns de persoas nunha rede social e a máis de 600.000 noutra. Entón pode facer dano a quen se cre as súas publicidades como palabras bíblicas. Elixiu un asunto espiñento. Ademais, vou vir arriba. Ler: está avalado por expertos en neurociencia, só trae beneficios para o funcionamento da mente, e o funcionamento da mente é bo ata para os famosos, aínda que eles non o crean. O cerebro é unha esponxa e só o exercicio de enchelo de palabras fai marabillas coas tres potencias da alma: o entendemento, a vontade e a memoria. Claro que pode haber algún tipo que por ler ou pasear libros créase mellor, pero como hai imbéciles en todas partes. Ao lector vicioso de verdade xamais se lle nota. Só logra unha mirada ampla, como a que dá a experiencia ou a que achega simplemente cumprir anos e envellecer con xeito. Descualificar os libros é moi perigoso, María Pombo. O seguinte é utilizalos só para calzar mobles. Ou peor, pasar a queimalos como facía Hitler, para converter a seguidores en fanáticos. O problema dos andeis baleiros é que adoita xerar cabezas baleiras e esas son as máis doados de manipular.