En xeometría bucle é un movemento helicoidal, é dicir en forma de hélice, que vira sobre si mesmo. Bucle é, ademais, o que se fan ou teñen por natural as persoas nos seus cabelos e que máis ou menos coñecemos popularmente como «ricitos» ou tirabuzones. Pero tamén, en linguaxe coloquial, un bucle é unha retroalimentación de emocións ou irse polos cerros de Úbeda se nos atemos ao rico patrimonio de expresións español. Pois ben, Israel, que celebrou eleccións, está nun bucle, segundo calquera das definicións que elixamos. Os resultados destas eleccións -as cuartas nos dous últimos anos- non despexaron para nada o panorama político. É máis, hai quen expón que haberá unhas quintas eleccións. O país tampouco ten presupostos desde hai dous anos. O partido minoritario que obtivo máis escanos nas últimas eleccións é o Likud, de dereitas, que dirixe Benjamin Netanyahu.
Non vou darlles os datos porque están aí e son coñecidos. En resumo, gañou a dereita que só ten como aliados aos ultraortodoxos. Pero todos xuntos non teñen a maioría absoluta na Knesset (120) deputados. E se non hai maioría absoluta quen poden gobernar? Aquí comeza a lea ou o bucle se vostedes prefiren. Netanyahu ten tres alternativas: gobernar cos centristas de Yahir Lapid e/ou Azul e Blanco ou, e isto é unha auténtica novidade, co apoio da coalición árabe do islamita Raam. Hai voces no Likud que non fan noxos a ese apoio. Pero o problema é que os ultraortodoxos oponse tallantemente porque Raam é un antisionista (ou sexa anti Estado de Israel que é o que quere dicir esta palabra).
A minoría maioritaria do Likud hase debido a dúas causas fundamentalmente -a pesar de que sobre Netanyahu pesan imputacións por corrupción-: o éxito da alta vacinación - sobre unha poboación de nove millóns uns cinco millóns, incluídos dous millóns de árabes israelís- e aos Acordos de Abraham con algúns países árabes sobre o recoñecemento do Estado de Israel. De feito, unha enquisa promovida polo Ministerio de Exteriores de Israel sinala que en Europa diminuíu un 8% a imaxe negativa do país por estes motivos. Pero tamén hai nuboeiros. Israel perdeu, na miña opinión, unha oportunidade de ouro ao non tratar con máis xenerosidade aos palestinos nos territorios ocupados, ao non axudarlles coa vacinación (os palestinos acaban de recibir 50.000 dose da ONU), e porque foi condenada o mesmo día que celebraban eleccións polo Consello de Dereitos Humanos da Organización de Nacións Unidas (ONU); por certo, co voto tamén de España. É pronto para vaticinar un novo goberno porque o mosaico partidista israelí é agora un quebracabezas. Aínda por riba, están pendentes unhas eleccións nos territorios palestinos -veremos se se van a celebrar ou non-, e desde o punto de vista xeopolítico internacional China anunciou que se implicará en Oriente Medio. Atentos a como reaccionan os Estados Unidos e Europa.