Gozou da súa terceira titularidade, a primeira como local, e regalou catro pases clave
01 nov 2026 . Actualizado á 17:09 h.Que Vicente Esquerdo (Calpe, 1999) rozase o gol no empate do Racing Club Ferrol non é noticia polo aluvión de ocasións das que dispuxo o equipo, pero aínda así o mediocentro quixo reivindicar a súa achega á causa ao termo do duelo fronte á SD Ponferradina. Ao ser preguntado polo case de Ojeda desde o medio do campo e outra clara de Pujol, o futbolista tivo moi claro cal das 27 finalizacións dos seus viu máis preto de bater a Domínguez: «Vin dentro tamén unha miña [ri], que lle peguei ao pau... Si, si. Hai habido moitas que vimos dentro e non sucedeu. Non tivemos ese chisco de xeito que, ás veces, hai que ter... pero o traballo foi espléndido e darase». O de Calpe dispuxo de 77 minutos na que foi a súa primeira titularidade na Malata —a terceira no global do curso— e nun partido que non quería perderse por nada do mundo, segundo confesou.
«Hai partidos que son idóneos para algúns xogadores e este era un deles», apreciou tras medirse ao seu exequipo. «Afróntalo con máis ilusión que os demais porque sempre che gusta xogar contra equipos nos que estiveches e ver a compañeiros cos que compartiches o día a día; gustoume moito», aseverou un Esquerdo que o ten complicado para disolver o dobre pivote Fabio-Bernal na medular polo equilibrio que achega entre defensa e ataque, pero que, ademais do remate, deixou moitos outros argumentos sobre o terreo de xogo.
E é que, se a estas alturas da competición o respectable ten claro que Dani Ojeda é un jugón ou que o fol de Álvaro Ramón segue intacto, o menor índice de minutos de Esquerdo dificulta a súa etiquetaxe. Foi neste último partido onde o mediocentro se destapou como un estratego cunha luva no pé.
Rol de estratego
«Hemos estado moi ben a balón parado. Xa non só eu centrando, senón os compañeiros cos movementos, os bloqueos... Hai que seguir traballando niso, estamos a dar a importancia que toca e imos seguir así», indicou o principal encargado da execución da estratexia onda Dani Ojeda.
Ata en dous lanzamentos de falta indicoulle Monju o sitio exacto no que quería o coiro e alí, nin un centímetro máis nin menos, colocoullo o de Calpe. Nunha categoría tan axustada como a Primeira Federación, a lousa é un excelente desatoador. Algo que xa evidenciou Alcaina abrindo a lata tras un saque de esquina, tamén na Malata, na vitoria fronte á Real Unión.
Perseverar, en xogo dinámico e parado, é a baza dun Javi Vázquez que abraza o proceso e a diversificación como únicas vías de éxito. «Somos un equipo moi dinámico, moi versátil. Non atacamos sempre do mesmo xeito, temos moita mobilidade e aos equipos vai custar defendernos se seguimos xogando así», valorou neste sentido o propio Esquerdo.
Fronte á Ponferradina, o alacantino asinou catro pases clave —son aqueles que culminan en remate—, rozou o 80% de acerto na entrega e sumou catro centros precisos. Cifras que o erixen como unha baza de fútbol plástico e sofisticado, chamada a gañar peso específico na engrenaxe do Racing.