Cautela, humildade, todo está a empezar, éa liga moi longa... todas elas son verdades e irrefutables e todas certas. Pero tamén o é que, tendo claro que se está ao comezo dunha tempada complicada e nunha competición tan esixente, a situación é óptima.
Porque se algo define ao Breogán é a ilusión. Unha ilusión que está asentada nun extraordinario rendemento na cancha do equipo lucense e á que, desde o máximo respecto e compromiso continuo cos valores que che puxeron nun escenario así, non hai que pór portas. Un persoal equilibrado e moi ben construída. Un equipo que xoga un gran baloncesto durante moitos momentos, sólido. Unha bagaxe de 3-0 que todo o mundo asinase ao principio da tempada.
Si é certo, e eu creo que así é, que o estado de ánimo é un factor determinante para o rendemento, o do Breo é inmellorable. O bo traballo, tanto os despachos como na pista, da dirección deportiva do club, do corpo técnico e dos xogadores, son os mellores avais para crer.
Agora chega o Morabanc Andorra, pechacancelas con tres derrotas para recibir a un equipo cunha bagaxe totalmente oposta. Aí reside a principal dificultade do choque. Hai que afrontalo, seguro que así será, sen mirar á clasificación e co máximo respecto a un rival moi necesitado. Andorra presenta un roster moi experimentado e con sobrada capacidade por amais dos resultados actuais que cultivaron, cunha liña exterior, ampla e versátil que debería ter moitos puntos nas súas mans e un xogo interior importante.
Neste inicio de liga o rival dos lucenses está a mostrarse excesivamente irregular nos momentos decisivos dos partidos. Eses nos que se decide se tes posibilidades de chegar ao final con opcións reais de gañar. É esta pois unha saída ilusionante, pero mais difícil do que poida parecer mirando a táboa clasificatoria. Pero deste equipo, o Río Breogán, sempre se podemos agardar o mellor.
Que siga este gran refacho e, como sempre, moita sorte Breo!