Rescatadas polo aire todas as vacas do barranco de Taboada: «Parecía imposible, pero salvámolas»
GANDERÍA · Exclusivo subscritores
Un helicóptero asturiano sacounas unha por unha durante a mañá
01 may 2026 . Actualizado á 21:34 h.«Se me pasase a min gustaríame que alguén fixese o mesmo». O home tócalle o fuciño a unha vaca tombada no chan mentres conta que leva alí desde primeira hora. Chámase Víctor Folgar e viño con dous amigos desde Celanova, a 80 quilómetros de Taboada. O xoves viron a noticia das vacas precipitadas o día anterior nun barranco xunto ao encoro de Belesar e non o dubidaron. Agora son soldadores, pero antes foron gandeiros. Probablemente eran os que viñeron de máis lonxe, pero non foron os únicos en ir axudar. Decenas de persoas plantáronse este xoves na parroquia de San Xillao de Insua para botar unha man no rescate do rabaño. Eles, o persoal de emerxencias e un helicóptero do 112 de Asturias lograron sacar con vida de alí ás nove que quedaban vivas. Polo aire, que non había outro xeito.
Os voluntarios e o persoal de emerxencia coidaron durante horas de que as vacas estivesen tranquilas, para evitar que se dispersasen ou que se metesen nalgún sitio aínda peor. Con eles estaban dous veterinarios da Xunta que tiñan que autorizar esta insólita operación de rescate. Aos veterinarios correspondíalles ademais administrar tranquilizantes aos animais para que se deixasen colocar o arnés e non o pasasen demasiado mal voando colgadas do helicóptero.
Os animais escaparon o mércores da súa granxa, na vila de San Xillao de Insua e botaron a correr sen darse conta de que se metían nunha trampa. Todos alí pensan que viron lobos. O caso é que foron directas cara ao río, pero nesta parte da Ribeira Sacra as beiras non son suaves, son montañas con caídas ás veces moi pronunciadas. Como neste lugar, situado xunto ao Ponte Mourulle, que comunica os municipios de Taboada e O Saviñao.
As vacas, en realidade xatas mozos preñados, son dos irmáns Andrés e Santiago Cadahía, os donos da granxa láctea Cadahía San Julián SC. Non tiñan nada claro que fose se é posible sacalas vivas desa lameira. De feito, puxéronse no peor, en que houbese que sacrificalas. «O que non queríamos nin pensar —di Andrés Cadahía— era que alguén se lastimase tratando de sacalas».
Os Cadahía cambiaron onte o pesimismo da véspera por unha alegría incluso eufórica. Porque ao final das 19 que inicialmente escaparon só perderon unha, que morreu no barranco. Pero tamén pola solidariedade dos seus veciños e doutros gandeiros e pola cantidade de medios públicos que se mobilizaron: «Parecía imposible, pero salvámolas».
Ao final ninguén fíxose dano e todo pareceu máis doado do que cabería pensar, aínda que en realidade só o pareceu. O aparello que tiña que sacalas de alí chegou pouco despois das doce a esta parte do río Miño embalsado pola presa de Belesar.
Tratábase dun helicóptero do servizo asturiano de emerxencias 112. A Xunta xestionouno coa comunidade autónoma veciña porque os helicópteros do 112 galego son de carga lateral, apropiadas para o rescate de persoas, pero pouco fiables se o peso é o dunha vaca. Para iso hai que usar aparellos de carga central, como o asturiano.
A evacuación foi rápida. Dous bombeiros que viñan co helicóptero e os voluntarios metían as vacas nunha rede e xa co arnés posto, e o piloto baixaba a recollelas e levábaas ata a granxa. Alí máis voluntarios corrían cara a elas cando o aparello despegada, para evitar que escapasen correndo. As que viñan espertas, porque ningunhas aterraban aínda durmidas pola sedación.
O trajín só se interrompeu unha vez, cando ao parecer soltouse accidentalmente o cable do helicóptero no barranco. Por sorte non golpeou a ninguén.
Dúas rescatadas polo río o mércores
Os donos da granxa déronse en conta o mércores pola tarde de que non estaban no cortello nin no prado próximo no que adoitan pastar. Atopáronas por centos de metros de distancia, nun lugar na beira do Miño ao que é moi difícil chegar. Todo apunta a que chegaron alí perseguidas por algún depredador.
Os donos avisaron entón ao Concello de Taboada, pero naquel momento era xa tarde para intentar un rescate, así que pospuxeron o dispositivo ata este xoves. Despois de examinar a zona, sacaron a unha das vacas, a que estaba nun lugar máis accesible, tirando dela cunha corda atada ao cabestrante do todo terreo. Os rescatadores viron despois que podían intentar sacar outra máis pola beira, así que decidiron separar un tramo do embarcadoiro do club náutico para utilizalo a modo de padiola flotante.
Unha vez atado cunha soga ao cabestrante do vehículo de Protección Civil, dous voluntarios de Protección Civil subíronse a esa embarcación improvisada para achegala ata o lugar no que estaba esa vaca. Cando chegaron, o veterinario a sedó e unha vez adormecida arrastrárona ao pantalán para que o desde o club náutico levasen de volta ata alí.