Rusia celebra dividida a efeméride entre os seguidores do presidente e os seus críticos, que lembran o asasinato este mesmo día da xornalista Anna Politkóvskaya, unha dos seus grandes detractoras
09 oct 2026 . Actualizado á 12:51 h.Cada 7 de outubro celébranse dúas efemérides en Rusia: o aniversario de Vladimir Putin e o asasinato no 2006 da xornalista Anna Politkóvskaya, unha das súas primeiras detractoras e unha voz incómoda sobre as guerras chechenas. O presidente ruso celebra este mércores o seu 74.º aniversario quizá dun modo menor confortable que en anteriores aniversarios. Aínda que o seu Exército golpeou duramente Ucraína e causou unha vintena de mortos, o certo é que os drons ucraínos convertéronse para Rusia nunha ameaza constante.
Na política doméstica, Putin pode felicitarse de que o seu partido Rusia Unida, gañase recentemente por ampla marxe as eleccións lexislativas, o que lle deixa un camiño cómodo ata as presidenciais do 2030. Con todo, Ucraína pode augarlle a festa. Os continuos bombardeos do seu adversario golpearon a súa industria petroleira, asustan aos cidadáns e contribúen á súa caída de popularidade, aínda que se afastaron os rumores de desestabilización que hai só uns meses lanzaban os servizos de intelixencia occidentais.
O xefe do Kremlin está, aos poucos, abrindo leves fisuras no cordón sanitario internacional. A súa presenza notable no cume dos BRICS, o propósito de construción dunha nova arquitectura de seguridade euroasiática e a intervención do seu ministro de Exteriores, Serguéi Lavrov, na Asemblea Xeral da ONU testemúñano. O Kremlin confirmou que Putin foi felicitado polo seu homólogo chinés, Xi Jinping, e outros líderes internacionais na véspera do seu aniversario.
Putin era unha figura practicamente anónima cando irrompeu na primeira liña política rusa en 1999. En agosto dese ano, Boris Yeltsin nomeouno primeiro ministro, cargo ao que chegou directamente desde a dirección do FSB, a axencia sucesora do KGB. A súa hexemonía comezou oficialmente o 31 de decembro dese ano. Aínda que entre o 2008 e o 2012 cedeu a presidencia formal a Dmitri Medvédev para sortear o límite constitucional de mandatos consecutivos, Putin mantivo as rendas do país desde o cargo de primeiro ministro.
Durante a existencia do alcumado entón tándem, o actual dirixente era o que tiña a voz cantante sobre as decisións importantes de Rusia. Superado esa breve paréntese, regresou á xefatura do Estado sen perder un chisco do seu poder absoluto.
Unha estraña coincidencia
A coincidencia do seu aniversario coa morte de Politkóvskaya espertou tradicionalmente todo tipo de sospeitas. Disidentes e excompañeros de Novaya Gazeta cren que o asasino material da xornalista estivo a axexala durante días, pero agardou deliberadamente ao 7 de outubro para executar o crime, sinalando a idea dunha planificación con forte carga simbólica. O Kremlin sempre negou esta acusación. O mesmo Putin declarou publicamente que, na súa opinión, o asasinato causaba «moito máis dano a Rusia e ás autoridades actuais que todas as súas publicacións xuntas».
As guerras chechenas das que tanto escribiu a reporteira foron as que permitiron ao Kremlin recuperar o control dun territorio rebelde. No ascensor da súa vivenda, ás cinco da tarde, Politkóvskaya achou a súa morte. Cando regresaba de comprar, o sicario disparoulle en catro ocasiones e ela faleceu no acto. O checheno Rustám Majmúdov foi condenado a cadea perpetua como o autor material que apertou o gatillo. Algúns dos seus cómplices, necesarios para a loxística do asasinato, tamén foron castigados pola Xustiza, pero o autor intelectual segue sendo a día de hoxe un misterio.
«Estamos a precipitarnos a toda velocidade cara ao abismo soviético, cara a un baleiro informativo que significa a morte debido á nosa ignorancia; todo o que nos queda é internet, onde a información aínda é dispoñible; polo demais, se un quere traballar como xornalista, é a total servidume a Putin; se non, vén a morte, xa sexa con balas, veleno ou un proceso xudicial», aseverou Politkóvskaya no 2004.
O que non sabía entón é que Internet tamén sufriría un destino similar no 2026. Actualmente máis de 4 millóns de webs están restrinxidas polo Roskomnadzor, a entidade estatal que se encarga das telecomunicacións do país. Entre os moitos medios ?tanto independentes como estranxeiros? atópase precisamente Novaya Gazeta, o diario co que traballou durante anos e onde a xornalista publicou as súas reportaxes máis incisivas.
Xusto dúas décadas despois do falecemento da xornalista, Moscova segue en guerra, pero nesta ocasión contra Ucraína, un territorio moi próximo tanto cultural como historicamente. E Putin segue ao temón do país. O seu partido, Rusia Unida, obtivo unha maioría esmagadora —non exenta de polémica pola súa falta de pluralismo— nas eleccións á Duma e poderá aprobar calquera proxecto de lei sen necesidade de apoio doutras formacións.
A lei, ademais, permite manterse máis tempo a cargo do xigante euroasiático, ata o 2036 concretamente. Putin xa superou en tempo no poder a mandatarios históricos de gran lonxevidade institucional como Leonid Brézhnev (18 anos), Nicolás II (22 anos) e incluso a Iósif Stalin (29 anos) na categoría de líder postzarista continuo. Se cumpre o seu horizonte legal e goberna ata o 2036 acadará un total de 37 anos ao mando, e pasará os rexistros de monarcas emblemáticos como Catalina a Grande (34 anos) e Iván o Terrible (37 anos como tsar).