O equipo vigués, sen Starfelt, inicia en Friburgo, ante un duro rival e nun campo inexpugnable, o seu quinto asalto a unha semifinal europea coa esperanza de gañar por primeira vez en Alemaña
09 abr 2026 . Actualizado á 18:11 h.Por quinta vez na súa historia, o Celta afronta unha eliminatoria de cuartos de final continental. A última vez, avanzou ata a penúltima instancia á conta do Genk. Os belgas foron en oitavos as vítimas do Friburgo, o rival ao que retan os vigueses desde a noite deste xoves co primeiro asalto no Europa Park Stadion. Ata a data, en partido oficial, os célticos nunca gañaron en Alemaña e agora soñan con dar a sorpresa nun campo onde ninguén se impuxo na Europa League.
Para a primeira batalla, Claudio Giráldez perde a un soldado capital como Carl Starfelt, pola súa xerarquía e, sobre todo, polo seu poderío aéreo, un aspecto clave ante un equipo que parece ter no seu persoal o sky line da capital da Selva Negra e que esta tempada leva xa once dianas a balón parado. Friburgo recibiu este mércores ao Celta cun día primaveral, máis propio da fachada Atlántica que de Alemaña. Unha cidade pequena que aposta polo verde.
A ese bucólico escenario arribou un Celta que transitou pola competición enarborando a bandeira da ilusión. Ninguén contaba cos celestes nunha instancia tan alta; de feito, é un dos dous equipos que, chegando desde o bombo 4, foron capaces de resistir a Fase Liga, o play-off e a rolda de oitavos, na que deixaron na cuneta a un dos grandes favoritos ao título, como era o Lyon. Claudio deixou onte claro que os deberes estaban feitos e quitou toda presión, dando ao mesmo tempo renda solta á motivación por seguir facendo historia.
Pero o Friburgo non é un equipo menor. Asentouse no vagón principal da Bundesliga e ten un bo puñado de similitudes co conxunto vigués: aposta pola canteira, un adestrador mozo e atrevido e un equipo cunha idea clara de xogo. Como carta de presentación, só encaixaron seis goles na Europa League e unicamente perderon dous partidos, un na Fase Liga e outro na ida, co Genk, pero na casa son intratables ante un público entregado. Ao Celta non lle collerá por sorpresa o nivel do rival. Saben que lle agarda unha eliminatoria dura e que o obxectivo fundamental, neste momento, é saír vivo do primeiro asalto para despois rematar a faena en Balaídos.
A primeira incógnita para Claudio Giráldez será atopar un recambio solvente para Starfelt. Se aposta pola defensa de tres centrais, o máis habitual e o máis lóxico, Joseph Aidoo parece o mellor colocado para acompañar a Javi Rodríguez e Marcos Alonso, que será a voz da experiencia na zaga. O ganés recuperou parte da súa rapidez, pero o Celta necesita contundencia no xogo aéreo. Tampouco estará Javi Rueda, por sanción, o que reduce dun modo considerable as opcións para os carrís, sempre unha arma fundamental no plan de partido do porriñés. Álvaro Núñez é a única alternativa a Óscar Mingueza e Sergio Carreira.
No resto das liñas, o Celta ten a todo o seu arsenal dispoñible. Recupera a Matías Vecino, se o seu estado físico permite, para darlle equilibrio ao centro do campo e para formar unha sala de máquinas consistente, con Ilaix Moriba como probable acompañante. No ataque, Williot Swedberg e Borja Iglesias parecen os máis fixos, polos descansos do primeiro tempo en Valencia o pasado domingo e polo seu rendemento ao longo da tempada. A dúbida aparece entre Iago Aspas e Fer López.
O Celta pretende demostrar no sur de Alemaña que está preparado para todo. A súa intención é ter o balón e levar o peso do partido, pero o seu carácter camaleónico tamén lle pode levar a resistir en bloque baixo intentando reducir ao máximo o temido balón parado do rival (11 goles na liga e torres por amais do 1,90). E, sobre todo e en todo momento, manter a cabeza fría. Para conseguilo, terá o alento de case 900 afeccionados que serán unha celeste no medio dun mar branquivermello.