Patxi Salinas, De Lucas e Madó González analizan como recuperou o Celta o xene competitivo
05 mar 2020 . Actualizado á 05:00 h.«Este equipo pode e ten que competir moito mellor», advertía Óscar García Junyent xa o mesmo día da súa presentación como adestrador do Celta tras o cesamento de Fran Escribá. O catalán tiña claro desde o primeiro momento que ese era un déficit que lles estaba pasando unha cara factura e que urxía porlle solución. Esta semana volvía lembrar que só coa calidade non gañan partidos en Primeira, senón que fai falta esa competitividade que, baixo a súa dirección, o grupo foi recuperando e que aos poucos se vai reflectindo nos resultados.
Pero, como se consegue recuperar o xene competitivo que os vigueses parecían perder durante tantas semanas? O excéltico Patxi Salinas, sempre caracterizado pola súa garra e carácter sobre o terreo de xogo, cre que «co persoal excepcional que ten o Celta, con eses grandes xogadores de calidade, ese xene é doado de coller». Entende que unha mala dinámica pode desencadear que se perda como lles chegou a ocorrer aos vigueses, pero factores como «un cambio de adestrador, un cambio de sistema e unha idea nova» poden contribuír e recuperalo, aínda que cun período de adaptación por medio que atrasou a chegada das boas sensacións.
Ler máis: Tres centrais para frear ao Xetafe
O papel dos líderes
A psicóloga deportiva Madó González aborda a cuestión desde a parcela mental. «A competitividade ten un certo compoñente xenético e é evidente que hai persoas máis competitivas que outras, pero é unha faceta que se pode traballar, como outras moitas da personalidade ou do comportamento dun grupo», expón. Ao seu xuízo, que houbese futbolistas que asumisen un rol de liderado -Rafinha comentaba a semana pasada que sente cómodo nese papel, o mesmo que Iago Aspas- tamén foi clave no rexurdir do Celta nesta faceta.
Aínda que recalca que a súa valoración do que sucede na entidade celeste é desde a distancia, a experta percibe que «o feito de que sexan os líderes os que se impliquen máis en incrementar esa competitividade» favorece que se consiga o obxectivo. E engade que «é máis acentuado o efecto se os líderes son de casa e marcan acenos de identidade dun equipo».
Pero eses líderes xa estaban no persoal desde o principio e cando se lle pregunta respecto diso a Quique de Lucas, outro excéltico lembrado polo seu espírito competitivo, tamén parte da premisa de que «a competitividade se pode chegar a adestrar, pero necesitas tela». Por iso sostén que o xene competitivo dos célticos «estaba aí desde o principio, pero polo que sexa non aparecía». «Teñen moito que ver as últimas incorporacións, coas que saíu gañando o conxunto. Ao final, a competitividade é un dos piares de calquera equipo», reflexiona.
Tamén Salinas fíxase nos reforzos como un punto a favor para que o Celta recuperase esa característica que perdera. «Murillo paréceme un acerto 100%. É un central fantástico, ao coñecer a liga non necesitaba adaptación e, ademais, é un futbolista de carácter e que imprime personalidade ao equipo», indica resaltando tamén que Smolov apunta xeitos no futbolístico co seu gol no Bernabéu e tamén dá a impresión de ser un xogador carismático que pode sumar e ser importante para a causa.
A chegada de novas fichaxes, ademais, ver como un aliciente e un sopro de aire fresco cando nun equipo aparecen dificultades que fan que deixe de resultar competitivo. «Ás veces a competitividade non sae a relucir porque hai outros aspectos que a minguan, sobre todo se un grupo non é capaz de controlar a presión ou non logra manterse cohesionado», sinala Madó González. Considera que é un aspecto que é importante traballar, «pero non soamente no momento en que manifesta o problema, senón desde o principio da tempada».
Perspectivas e presión
Desde o punto de vista de exfutbolista e actual adestrador, o diagnóstico de Patxi de por que producíronse estas dificultades é tamén que son moitos factores os que poden desencadealo. «Ás veces son as situacións. Entras nunha dinámica negativa e cambiar o seu signo non é doado. Quizais se empezou a tempada con perspectivas demasiado altas e para xogadores que teñen a idea de pelexar por postos europeos non é doado xestionar a presión da loita pola salvación», reflexiona.
De Lucas mostra a súa convicción de que «o único xeito de que un equipo renda ao seu mellor nivel é que o fagan os seus líderes» e Salinas valora que, nese sentido, Rafinha foi o primeiro en dar un paso adiante. «Empezou parecido a Santi Mina ou Denis, que son xogadores dos que agarda moito máis, e agora ves que meteu seis velocidades, non cinco. Está a facer un traballo descomunal, e se se consegue que os xogadores que faltan engánchense tamén, este equipo sería imparable», analiza o exfutbolista.
A recuperación deses xogadores, indican, pasa por «un bo resultado ou un bo partido que permita recobrar a confianza». Para De Lucas, ademais, este Celta parécese máis ao da súa época, afirma e hai que ir todos a un tempo. «Se non podes ter o balón, tes que ter mobilidade tamén para recuperalo e é importante que todo o mundo axude en defensa», recomenda.
Ler máis: O observador Óscar García Junyent