Unha casa nas Bahamas

Mercedes Corbillón

FUGAS

Cuenta Vanessa Springora en «El consentimiento» cómo fue víctima de un depredador de guante blanco.
Conta Vanessa Springora en «O consentimento» como foi vítima dun depredador de luva branca.

16 ene 2026 . Actualizado á 05:00 h.

Cando me espertei, a choiva seguía aí, inmutable como os ósos dun mamut no permafrost, monótona e persistente, un escenario fixo por onde pasa a realidade a toda velocidade, noticias encadeadas que van desde Caracas ás rúas de Teherán, desde a á oeste da Casa Blanca á branca Groenlandia, desde un edificio sen calefacción en Ucraína ata unha mansión en Bahamas, unha casa dos soños onde un home envellece rodeado de mozas ás que lles sinta ben o bikini. Non vaian estragarche uns michelines a beleza das palmeiras ou do mar Caribe.

Na area, as mulleres escriben unha historia que levará a marea. Significa iso que non existe? Non adoita haber testemuñas cando alguén berra no medio do bosque. O home é amable, din os seus amigos. O home senta a comer co servizo. Os ricos non adoitan facer iso, aínda que estean sós nun iate, a súa tripulación non senta á súa mesa. O home é amable, si, ten diñeiro, ten poder, tivo carisma e agora ten un corpo decrépito, medo á morte e aos espellos. Durante a cea pídelle a unha das mozas que lle ensine os seos. Non hai agresión, para el, os seos son algo natural, só quere admiralos. Deus fixo ás mulleres fermosas e a el gústanlle, así, en xeral. Antes todas querían meterse na súa cama, tamén as noviñas como aquela hawaiana coa que estivo sete anos. Ela tiña 17 e o 49. Cada noite alguén visitaba o cuarto de ambos. Ensinoulle a gozar do sexo. As noviñas necesitan un mestre que lles mostre o camiño do pracer, un protector. Iso pensaba Gabriel Matzneff, o escritor francés, aínda que para este, que segue vivo, as de 17 eran maiores. Así o defendía na televisión pública sen problema. As adolescentes «consentían», namorábanse, agradecían ser alguén aos ollos dun ser tan especial. A todo o mundo parecíalle ben, un exercicio de liberdade das fascinadas nenas e un capricho entendible do intelectual. O perverso escondido nun cofre de cristal. Todos podían velo e a ninguén lle parecía excesivamente feo. Que ben o conta Vanessa Springora, sobrevivente daquel abuso disfrazado de historia de amor. Os feitos son os mesmos, a moral cambia e non hai amor na casa das Bahamas.