O escritor Manel Loureiro escribe en Fugas sobre a transformación do oficio do escritor nos últimos anos
03 may 2019 . Actualizado á 05:00 h.Cuenta a lenda -probablemente apócrifa- que alá polos anos setenta, cando Francisco Umbral finalizaba un manuscrito, mandáballo por correo aos seus editores e que por fin, aliviado do traballo, a súa única ocupación durante meses era sentarse a ler libros xunto á piscina, á que ía guindando aqueles que non lle gustaban e de cando en vez respondía un par de cartas dalgúns lectores o suficientemente atrevidos como para mandarlle unhas liñas a aquel temperamental autor.
Descoñezo se a historia é real ou non, pero do que estou seguro é de que hoxe en día nin sequera Umbral, con todo o seu mal xenio, poderíase permitir facer algo así.
O traballo de escritor sufriu unha completa revolución desde hai unha década. A relación cos lectores é totalmente distinta e moito máis intensa. Internet, os clubs de lectura, as feiras do libro… son parte integral da axenda diaria de calquera que se dedique a isto de forma profesional. O día a día dun autor non só consiste en escribir, senón en estar en permanente contacto cos seus lectores. Sempre sostiven que o traballo de escritor é a ocupación perfecta para alguén con dobre personalidade: Pásaste medio ano encerrado, solitario, escribindo afastado do mundo e a outra metade pásascha viaxando por todas partes, asinando centos de exemplares e estreitando mans ata que che doe a cara de tanto sorrir.
Ademais, o contacto físico nas feiras e conferencias non o é todo, pois as redes sociais son parte integral do día a día. Un autor ou autora medio cunha actividade normal en redes contesta e fala a diario con máis lectores que calquera de hai quince anos. E iso é bo, porque permite que os dous extremos da cadea do libro (autores e lectores) teñan unha canle directa de comunicación.
A literatura democratizouse, volveuse máis accesible e por iso sufriu unha transformación espectacular. Nunca se publicou tanto como hoxe en día -outra cousa é que todo o que se publica sexa bo, que xa é outra historia- e xamais a oferta de lectura foi tan avasaladora. E con todo, hoxe en día un libro ten que competir con inimigos feroces á hora de conquistar un anaquiño de tempo de lecer. A televisión, o cine, Youtube, as consolas…e un longo etcétera de alternativas de entretemento pelexan hoxe en día co vello sistema de contar cousas por escrito. A gran vantaxe do libro é que pode proporcionar a experiencia máis intensa de todas, se é capaz de atraparte. O gran problema que ten é que non todo o mundo sabe iso. Por iso é tan importante que os autores entendan que hai que saír da torre e fajarse a diario cos lectores. O mundo cambiou, e nós con el. E nin sequera Umbral atreveríase a negar esta realidade.