É a tónica dos últimos anos: nin os presupostos do Estado nin os da Xunta traen apenas novidades para a Coruña e a área metropolitana. Como unha ladaíña, un ano tras outros, aparecen vellas necesidades (Alfonso Molina, ponte da Pasaxe, saneamento da ría...), ás veces con cantidades millonarias, outras con exiguas achegas, pero sempre co mesmo final: os fondos non se gastan, as obras non se fan. E se os vellos proxectos atáscanse, como os usuarios de Lavedra, as novas ideas parecen quedar ocultas baixo os lodos que envenenaron a ría.
E é que se malo é non gastar o prometido (e orzado), peor é a seca de ideas.
O último ciclo dos grandes investimentos na cidade finalizou coa posta en marcha da terceira rolda, vai xa para catro anos. A ampliación de Alfonso Molina estaba chamada a ser o seguinte elo das actuacións previstas na cidade. Pero non puido ser, o cambio de goberno local que forzou cambios nun proxecto listo para a súa execución, a inestabilidade no ministerio de Fomento e a moción de censura en Madrid foron pretextos perfectos para que Fomento se aforrase un diñeiro comprometido coa Coruña e que ben puidese estar a fraguar xa en calquera outro recuncho de España.
A responsabilidade de que o investimento por habitante sexa aquí das máis baixas de Galicia é de quen ten a responsabilidade de elaborar os presupostos. Neste caso do Goberno de Pedro Sánchez, pero hai uns meses tamén se percibiu cicatería na Xunta. No entanto, hai tamén un cota de responsabilidade dos políticos locais, a quen parece estarlle faltando o plus de liderado imprescindible para facer valer as proposta que desde aquí pódense expor e que, necesariamente, cotizan nun mercado moi competitivo. En definitiva, sen proxectos, sen ideas, non hai investimento.