Todos temos un pasado e ese pasado está fundamentado en momentos. Co tempo esquecemos de moitas cousas, lóxico, o noso cerebro e máis cando se van cumprindo anos non é capaz de reter todo, con todo, hai instantes que a pouco que rasques aparecen de forma máxica.
Un deses momentos vivino no estadio que o CD Lugo visita este sábado. O Heliodoro Rodríguez López, un 17 de abril de 1983 foi testemuña do meu debut no fútbol profesional. Así que Tenerife, o club e o seu estadio forman parte da miña vida persoal e profesional. Seguindo con este soado club, presídeo desde apenas un ano Felipe Miñambres, co que coincidín no Sporting de Xixón.
E continuando cos lazos asombrosos que nos concede o fútbol, Felipe é natural de Astorga onde nesa insigne cidade, asinei o meu primeiro contrato co CD Lugo. Por certo, capital da maragatería e moi preto dun espazo máxico para min, onde están as miñas raíces familiares. Nese momento asinei un contrato a medio prazo, nin moito, nin pouco, dous anos.
O que descoñecía nese instante é que dito acordo ía prolongar e que ademais o subscribiría non só co club, tamén con Lugo e a súa xente de xeito indefinido.
Así que o partido do sábado leva a destinos e momentos únicos na miña vida. O meu agradecemento ao fútbol que me fixo debutar nesa illa, que me permitiu crecer nunhas instalacións modélicas como a escola de fútbol de Mareo, que me deu a posibilidade de compartir vestiario con magníficos compañeiros como Felipe e que finalmente me levou a unha cidade, a unha provincia, que xa é a miña casa.
Coñecín a Felipe ou mellor dito padecino nun enfrontamento sendo el xogador do Zamora, despois tiven a oportunidade de gozalo como compañeiro e como excelente xogador, e na distancia admirei con grande emoción a súa exemplar traxectoria. Xogador profesional, internacional e mundialista.
Adestrador, director deportivo e agora presidente. A súa vinculación ao fútbol é total, ademais nos tres escenarios emblemáticos deste fantástico deporte, o céspede, o banco e o despacho.
O sábado no Heliodoro Rodríguez López, o meu estadio por un día, crúzanse a nostalxia e o presente. O soño dun adolescente por ser futbolista e a disputa en enfrontamento limpo por cambiar de categoría de dous equipos á alza. Oxalá o consigan ambos. Sempre lle desexo o mellor aos amigos, sempre quero o máximo para o CD Lugo.