Xulgan a un adestrador de fútbol feminino por abusos a unha xogadora ata os 18 anos
VIGO

A nai da denunciante di que a súa filla se volveu rara e sufriu anorexia en Vigo: «A miña filla non comía, encerrouse, foi un inferno». O pai do mozo engade: «El bañábase na súa piscina coas nenas coma se fosen as súas princesas mentres os pais agardabamos que fose sen saber que pasaba»
03 abr 2025 . Actualizado á 01:00 h.Un adestrador de fútbol feminino de Vigo afronta 13 anos de cárcere en conxunto por, supostamente, abusar dunha xogadora de Vigo durante a súa adolescencia, desde os 13 anos e ata que cursou na Universidade. Durante anos, supostamente, o monitor gañou a confianza dos pais da vítima, aos que ofreceu axuda durante unha fochanca económica.
A Fiscalía propón que abone á vítima unha indemnización de 20.000 euros por danos morais. Os feitos sucederon entre o 2015 e o 2022 no partido xudicial de Vigo. O adestrador acusado foi condenado por conformidade a dous anos de cárcere no 2022 a outra xogadora menor de idade.
A raíz dos presuntos tocamentos do novo caso que ahor xúlgase, a xogadora sufriu anorexia, volveuse introvertida, tivo un comportamento rebelde e agresivo e necesitou terapia psicolóxica, o mesmo que a súa nai.
O xuízo por abusos comezou este mércores na Quinta Sección da Audiencia de Pontevedra, con sede en Vigo. A vítima declarou a porta pechada durante máis de dúas horas e o acusado dará este xoves a súa versión, pois pediu ser interrogado en último lugar.
A proxenitora confiaba cegamente no adestrador da súa filla, o cal se ofrecía continuamente a axudar á familia e incluso lles quixo dar diñeiro cando a súa empresa atravesou unha fochanca económica. O implicado levaba en coche á xogadora desde os adestramentos á súa casa, pero sempre chegaban tarde ao seu domicilio porque «el a viña tocando todo o intre», segundo desvelou a nai, a partir do que lle contou a vítima.
O adestrador tamén acompañaba á menor á clínica de rehabilitación durante as sesións que necesitou a causa dunha lesión de clavícula. Á familia le escamó que o home se apuntase a todas as actividades coas súas xogadoras, menores de idade. Ía con elas ao cine ou invitábaas a bañarse na piscina da súa urbanización «coma se fosen as súas princesas», di o pai, ou apuntábase a excursións. As menores e o home eran vixiados por tres nais pero logo sóubose que moitas veces el quedaba só coas menores.
Parecía o amigo perfecto e a familia foi a última en sospeitar. A nai, entre saloucos «pola dor sufrida», declarou no xuízo que se sentiu sorprendida porque o adestrador estivese implicado. Xa había un incidente previo con outra xogadora pero lle creu a el e non á vítima.
A proxenitora asegura que confiaba plenamente no acusado. «El manipuloume, eu tiña unha fe cega nel, axudábame moito, eu non penso mal da xente. A miña filla entrou por primeira vez nun psicólogo desde que está ese señor na miña vida. A miña filla era unha nena normal e aberta, con moitos amigos, e illouse do mundo, encerrábase no cuarto. Dicía que todos eran malos menos el. Estaba colapsada e nin nos falaba. Non comía, foi un inferno», afirmou a nai entre saloucos no xuízo.
Finalmente, xa na universidade, a menor derrubouse e relatou aos seus pais que sufrira durante, polo menos, catro anos abusos por parte do adestrador, ao que denunciaron na comisaría de Vigo.
A nai indicou no xuízo que a súa filla empezou a ter comportamentos «raros» aos 13 anos. «Leveina ao psicólogo, eu sabía que algo lle pasaba á miña filla», contou a proxenitora. O adestrador aproximouse moito á familia tras a rotura da clavícula da xogadora. «O home implicouse para axudar, levaba á miña filla aos partidos», conta a nai. A partir de aí, «a miña filla cambiou, pensei que lle gustaba unha moza e non mo quería dicir».
A presenza do suposto abusador no fogar era omnipresente. «Ese señor estaba na miña vida, axudándome , en partidos de fútbol. Pero había cousas que non me cadraban, el sempre estaba só coas nenas, non se ía á súa casa coa súa familia. El levábaas a casa en coche, íase á piscina coas nenas, xamais pensei que as cousas fosen así», dixo a nai.
A menor adelgazou e sufriu anorexia. Segundo a súa nai, «a miña filla mirábame os ollos e botábase a chorar, no canto de estudar, durmía tirada no seu cuarto. Foi un inferno, un inferno». Ao parecer, a menor contoulle que o seu adestrador incluso a seguía en coche pola rúa.
A filla contoulle os supostos abusos a unha psicóloga e a unha nai pero, segundo a familia denunciante, «elas calaron e déronlle as costas». Así que o suposto abusador seguiu tendo vía libre. A menor empezou terapia de psicólogos e a nai tivo que pedir librar nalgunha quenda no seu traballo para estar coa súa filla «porque ela dicía que se quería suicidar».
O fiscal preguntoulle á nai se podía ser que o acusado tivese un comportamento afable ou de «familiaridade» e esta respondeu que era moi educado e que nunca sospeitaron. Xamais presenciaron, persoalmente, que o home fixese algún acto indebido coa súa filla, era moi correcto.
O pai dixo que, cando soubo a verdade, «non mo quería crer». El mesmo pedíalle asesoramento ao adestrador cando tivo problemas económicos coa súa empresa aínda que aclarou que non lle pediu diñeiro, só que lle facilitase algún contacto profesional. Engade: «El bañábase na súa piscina coas nenas coma se fosen as súas princesas mentres os pais agardabamos que fose sen saber o que pasaba dentro».