«É un agasallo estar en Elite e na Peste»

De adolescente rebelde en «Elite» a prostituta do século XVI na segunda tempada de «A Peste». Porque Claudia Salgas é unha actriz todo terreo que esquece a súa timidez ante as cámaras


Saltou á fama como a «narco Barbie» de Elite , un papel co que volverá no 2020. «É a tempada máis potente», adianta Claudia Salgas (Madrid 1994). Para facernos máis amena a espera podemos vela xa na segunda parte da peste en Movistar +.

-¿Que supón para ti este papel?

-Foi un agasallo. Sempre lle terei moito cariño porque é o primeiro papel co que puiden dicir: «Vivo da miña paixón».

-Escalante está enferma, ¿como che preparaches?

-Para a parte física, investiguei sobre os síntomas da sífilis para incorporar eses tremores, esa voz gastada, o sentir frío todo o intre, ao personaxe.

-¿Tes algo en común con ela?

-Gustaríame ser como el en moitos aspectos. Máis forte, máis decidida, máis segura… Dáme moitas voltas, pero no de rexurdir das súas cinzas si que me sento máis identificada.

-¿Que é o que máis che custou?

-Chamoume moito a atención como se mercantilizaba coa muller nesa época, coma se fose un floreiro que vendes no rastro. Aínda que realmente, Escalante era moi avanzada. Está inspirada nunha persoa real e é moi bonito poderlle dar voz.

-Atopa axuda en Baeza, ¿que é para ti?

-Gustoume moito traballar con Jesús Carroza. Como presenta é incrible, como actor é soberbio, e como compañeiro, un agasallo. Ela é como un gato rueiro que está abandonado, el recólleo e axúdao, pero o gato é desconfiado. De súpeto, descobre un novo mundo e non entende por que alguén quere o ben para ela. Ao final, toda esa desconfianza se dilúe e acaba enamoradísima.

-Coñecémosche en «Elite», ¿como cambias o chip dun papel a outro?

-Non hai un método. Preguntáronme que como sendo eu tímida atrévome a ser Rebeca nunha serie con tanta repercusión, pero é que á hora de interpretar non son eu. Iso pasa tamén cando che tocan dous personaxes tan opostos. Estou superagradecida de que nun ano teña podido ser unha prostituta do século XVI e á vez unha moza de 16 anos nun instituto actual.

-Nesa serie Lu, Danna Paola, chamou «narco barbie» a Rebeca. ¿Que lle diría Escalante?

-Non entraría nese tipo de conversacións. Ela é moi de observar e non entraría ao trapo, ten máis madurez, así que non se metería nunha discusión de nenas de 17 anos. Ademais, claro, non entendería nada desas palabras, nin narco, nin Barbie. Ja, ja, ja.

-«Elite» volve no 2020.

-Non che podo contar moito. Téñennos adoutrinados para non facer spoilers, pero esta tempada é moi bonita, moi emocional, tamén cañera. Para min, por guion, é a máis potente.

-¿Como levas a fama?

-Non o notei moito. Non son moi identificable pola rúa, porque son moi aburrida vestindo. Despois, non estou moi metida nas redes. Son un pouco viejoven e estou perdida nese mundo.

-¿Cal é a túa meta profesional?

-Realmente non teño como unha meta. O meu soño é facer carreira como actriz, vivir disto e poder seguir traballando, poder traballar fose e facer cine e teatro tamén. Non me quita tempo o pensar en gañar un premio, eu quero facer unha carreira de fondo.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
0 votos
Comentarios

«É un agasallo estar en Elite e na Peste»