Estúpidos


A foto dese home zambulléndose no lago de auga mineral do monte Neme para contradicir o bulo de catro galegos raritos é o último exemplo de estupidez humana. Detémonos moito agora nas memeces dos humanos, máis que nada porque hai constancia gráfica das mesmas, un rexistro eterno das sandeces que levamos rexistradas nos xenes e ás que as persoas levan sucumbindo desde que somos bipedestres. A estupidez fainos tan humanos como a intelixencia, pero ter constancia permanente da nosa idiocia é demasiado insoportable. Así que é fácil apelar ao apocalipse social para considerar que imos á destrución e que un síntoma evidente do desastre é un sarampión epidémico de cretinismo colectivo cando en realidade todo isto leva pasando desde que somos. A diferenza é esa cámara de fotos que confirma que somos unha especie con predisposición á estulticia, unha característica só humana contra a que nos rebelamos coma se cada un de nós non fósemos en ocasións igual de estúpidos que todos os demais.

No ano 1985, cando se intuía o universo colectivo que se nos aveciñaba, un grupo de pioneiros de Internet crearon os premios Darwin. Desde entón distinguen a persoas que morreron facendo o imbécil e un favor á humanidade, ao desaparecer do acervo xenético a súa predisposición degenerada a ser uns mamarrachos. Suponse que sen eses individuos, a estirpe dos razoables terá moitas menos taras.

Nestes anos, mereceron un Darwin presentas que fixeron malabares con granadas de man; que deixaron cigarros acesos nun almacén cheo de explosivos; que saltaron dun avión para gravar a paracaidistas sen pórse o paracaídas; que iluminaron un depósito de combustible usando un chisqueiro, aínda que talvez o galardoado máis popular sexa Larry Walters, un californiano que atou corenta e cinco globos inflados con helio a unha cadeira de xardín e estivo a voar sobre Long Beach durante corenta e cinco minutos e a unha altura de 5.000 metros. Walters non morreu, pero o xurado dos premios Darwin concedeulle unha mención honorífica ao considerar que a súa peripecia merecía ser coñecida pola humanidade. Influíu a multa que se lle impuxo por invadir o espazo aéreo americano sen autorización.

En realidade, Larry Walters e o nadador do monte Neme cumpren unha única función: abrir unha vía de escape a nosa propia estupidez e darnos argumentos para compartir cos demais que nós nunca, nunca na vida, na nosa perfección inconmensurable, como seres cabais e razoables que somos, facemos o memo a diario.

A auga de Monte Neme acumula restos de wolframio, estaño, ferro e sílice

Toni Longueira

A Xunta di que o acceso á antiga mina está prohibido, por ser propiedade privada

Cada vez son máis os amantes e supostos expertos en redes sociais, sobre todo de Instagram , os que, de forma contraproducente e perigosa, danse un baño nas embalsadas augas da antiga mina e canteira de Monte Neme, sen ser conscientes dos perigos que iso leva. Tampouco axudan certos comentarios e «likes» realizados, na súa maioría, desde a ignorancia e o descoñecemento. Ao revés, cada vez son máis os que se achegan a esta contorna, converténdoo nun dos máis visitados da Costa da Morte nas últimas semanas. A polémica do Monte Neme chega á política. Antón Sánchez, do grupo parlamentario Anova, pide á Xunta que tome medidas para impedir posibles accidentes na contorna. 

Seguir lendo

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
1 voto
Comentarios

Estúpidos