Unha das feridas por un can no Bolo: «Pensei que ía matar á miña irmá e prefería morrer eu»

Unha das feridas no ataque do mastín a catro presentas este domingo no Bolo chegou a temer pola vida do seu familiar

El mastín que hirió a cuatro personas en O Bolo
O mastín que feriu a catro presentas no Bolo

O Barco

«Ao ver ao can atacar á miña irmá decidín chamarlle encarecidamente ata que veu cara a min. Pensei que a mataba e prefería morrerme eu». Yolanda, a máis nova das catro presentas que este domingo foron atacadas por un can mastín na parroquia de Valdanta, dentro do concello valdeorrés de , O Bolonon pode conter as bágoas ao recordar a situación que viviu. E é que a angustia e a ansiedade son consecuencias do ataque que aínda tardarán en desaparecer. Ela, xunto ao seu noivo, a súa irmá maior e unha veciña, acababan de levar ás vacas ao prado e dirixíanse a quitar unhas patacas da horta familiar cando o can, propiedade dos pais das irmás, perdeu a tranquilidade e atacou ao noivo de Yolanda. «A miña parella caeu cara a unha pendente e foi cando o mastín lanzouse a por a miña irmá. Chameille ata que a soltou e viño cara á min, onde puiden golpearlle cun pau», conta. Ambos, tanto o seu noivo como a súa irmá, atópanse ingresados no hospital comarcal de Valdeorras e no de Ourense respectivamente, con diagnósticos que evolucionan favorablemente.

Pero foi a pequena das irmás a que recibiu unha mordedura cuxo desenlace podería ter sido letal. Así o explica o médico que os atendeu no lugar dos feitos, Manuel Rei Rionegro. «O animal mordeuna no pescozo, ten a marca perfecta dos dentes na zona cervical. É a ferida máis perigosa, gravísima, si chega a cravar máis o seu ataque, podería ter sido mortal», afirma. O can xa se mostrou agresivo co seu dono facía tan só uns días e non era a primeira vez que intentaba morder sen ningunha razón aparente. «Por agora non se sabe que puido pasarlle ao mastín. A miña teoría, sen ser veterinario, é que puido darlle un trastorno momentáneo e que estaba fóra de si», explica o médico.

A valentía dos catro veciños da localidade do Bolo foi fundamental para conseguir que o can decidise fuxir e deixar de atacarlles, aínda que a situación foi dramática e vivíronse momentos de auténtico medo. Agora o que os feridos máis desexan é que todo volva á normalidade e xa se verá o que pasa co can. «A verdade é que o escenario era dantesco porque había sangue por todas partes. A traxedia puido ser terrible», explica Rionegro. Tamén fundamental foi a actuación de todo o persoal de urxencia que participou no incidente. Desde a rapidez coa que chegaron ao lugar ou coa que sacaron á maior das irmás en helicóptero, ata a capacidade de traballo en equipo para facilitar o labor dos médicos evitando un novo ataque si o can regresaba. «Estabamos nunha zona montañosa na que hai rocas por todas partes e iso impide unha correcta visibilidade. Os gardas protexíannos mentres atendiamos aos feridos, pero o medo por si o mastín volvía e atacaba era tamén unha realidade. Foi unha das urxencias máis angustiosas que vivín», engade. O municipio, comezando polo seu alcalde, Manuel Corzo, está consternado polo ocorrido, por iso é polo que as mostras de cariño que reciben tanto os feridos e as súas familias, así como os equipos de salvamento sexan constantes entre os veciños da localidade.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
21 votos
Comentarios

Unha das feridas por un can no Bolo: «Pensei que ía matar á miña irmá e prefería morrer eu»