A Semana Santa non entra en campaña


Nos últimos días recollín 235 titulares que proclaman a fake new de que a Semana Santa entra na campaña electoral. A afirmación inversa -a campaña entra na Semana Santa-, que sería a pura verdade, non a vin en ningún sitio, aínda que non descarto que algún xornalista, próximo a xubilarse, escribiuna. 

Os criterios para fixar a Pascua cristiá, responsable das festas movibles da primavera, foron establecidos o ano 325 no Concilio de Nicea, aínda que a dificultade dos cálculos, e os desvíos do calendario juliano, non permitiron previsións exactas ata a introdución, en 1585, do calendario gregoriano. Por iso cabe afirmar que, aínda que os ritos da Semana Santa española naceron entre os séculos XIII e XIV, e o seu esplendor e formas fixáronse no XVI, os sevillanos de fai catro séculos xa sabían que a Madrugá do 2019 sería o 19 de abril. E iso quere dicir que non é a Semana Santa a que invade a campaña, senón ao revés, cuestión sobre a que, aínda que o Estado democrático non ten que dar explicacións, non convén mentir.

O tempo transcorrido entre o anuncio das eleccións e a disolución das Cortes serviu para, ademais de crear os venres sociais, facer coincidir, a propósito, o tempo electoral coa Semana Santa, porque entón se cría que unha campaña intensa non ía favorecer ao PSOE. Pero hoxe, cando se cre o contrario, e témese que a xente se negue a distraerse das súas ocupacións relixiosas ou vacacionais para deixarse adoutrinar polos banais chíos de cada día, a coincidencia dos mitins coas procesións quérese presentar como un amolo casual. Ou como unha inxerencia da mobilización relixiosa no proceso político, a ver si ninguén recorda a imprudente decisión que xerou o choque de sentimentos e emocións contraditorios na semana máis sinalada e significativa do ano.

A intención deste artigo é, ademais de aforrarme comentar unha campaña moi difuminada en banais frasecitas e debates infantís, tranquilizar aos líderes de ambos os eventos sobre os efectos da súa coincidencia astral. Ao papa Francisco recórdolle que á Semana Santa, que sobreviviu a guerras mundiais e civís, invasións napoleónicas, conquistas de América, derrubes do imperio colonial, pestes negras, desamortizacións e fanatismos de diversa orientación, tampouco lle vai a pasar nada si os asistentes aos mitins do Xoves Santo non chegan a tempo para a saída do Jesús do Gran Poder. E a Sánchez asegúrolle que os centos de miles de confrades, os dous millóns de auxiliares e os sete millóns de espectadores que se aveñen aos desfiles das cidades e pobos de España -incluíndo a España baleira que estes días se enche para abrir as súas igrexas-, somos laicos de verdade, que sabemos distinguir o que é do césar do que é de Deus, e que non vai perder ou gañar un só voto porque estes días, por estar a mirar a Deus, non poidamos atender ao césar.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
25 votos
Comentarios

A Semana Santa non entra en campaña