Ben e algúns peros


A distancia entre dúas boas películas que son O reino e Campións está en que a segunda é comedia e foi un taquillazo, mentres que a primeira é un thriller e nin de coña gañouse ao público. Realmente son todas as que están, aínda que non están todas as que son. E, como aquí nos toca chorar por onde nos doe, aínda que teñamos unha ampla representación galega -e algunha se traerá Goya, seguro-, ¿que deberá filmar Dani da Torre para ser candidato, si rodou o mellor thriller de xénero do ano, A sombra da lei, cun soberbio Tosar ao que lle arrebata a candidatura Coroado facendo de Coroado? ¿Ou que demos terán visto os académicos para non incluír á moi refrescante Dhogs entre as óperas primas? Menos mal que ese eterno sólido secundario que é Luís Zahera por fin cóase entre os mellores. Que entrou o curto Matria estaba máis cantado, como que Álvaro Gago non se apea do palmarés internacional desde hai un ano. Como que a animación Memorias dun home en pixama, recente premio en Ourense, ten serias posibilidades de gañar, e ollo ao moi curioso documental Desenterrando Sad Hill, do vigués Guillermo de Oliveira. Pero tampouco nos vingamos arriba, seguimos tendo un serio problema: a industria española mira con envexa a Francia. Alí aman ao seu cine, aquí o ninguneamos. Véxase o despacho de billetes.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
15 votos
Comentarios

Ben e algúns peros