As rarezas tamén poden ser rendibles

Moitos se fixeron de ouro apostando por negocios en grao sumo estraño. Desde cafeterías que non che cobran polo que consumes se non polo tempo que pasas, ata gasolineiras a domicilio


Que sexa raro non significa que deixe de ser rendible. En moitas ocasións, precisamente, ocorre todo o contrario. As cousas máis inverosímiles poden acabar converténdose na galiña dos ovos de ouro. E demostrárono en máis dunha ocasión. Porque, ¿quen se esperaba hai uns anos que as contas correntes de empresarios como Jeff Bezos -dono de Amazon - ou de Reed Hastings -fundador de Netflix - acabarían estando tan engrosadas como agora? Porque o xigante do comercio ou a plataforma de vídeo baixo demanda naceron sendo nin máis nin menos que negocios raros. Eles reinventaron a forma de consumir máis tradicional. Ao principio, non todo o mundo creu neles. De feito, poucos se esperaban que, coa piratería campando ás súas anchas por toda España, pouca xente estaría disposta a pagar unha subscrición para gozar dun servizo que podían consumir sen ter que pagar nin un duro. Equivocáronse. Pero os de Netflix e Amazon non son os únicos grandes negocios que conseguiron saír adiante -con máis éxito que fracaso- a pesar de ser tachados de estraños.

Empresas como Niantic ou Epic Games tamén conseguiron levar a cabo unha pequena revolución no sector do videoxogo, onde o consumidor tradicional adoitaba gozar dos seus produtos en casa, sentado no sofá ou diante dun computador e a pagar unha soa vez (e unha cantidade bastante avultada) por gozar dun pouco de lecer. Acabouse. Epic Games -desarrolladora do exitoso Fortnite- cambiou a forma de consumo dos seus xogadores. Iso de abrir a carteira e soltar entre 50 e 100 euros nun só pagamento por gozar dun xogo era de tempos pasados. Eles ofrecían un produto aparentemente gratuíto no que os seus usuarios debían realizar micropagos para poder seguir mellorando na historia. Niantic, pola súa banda, sacou aos xogadores á rúa. O seu xa mítico Pokemon Go obrigaba aos nenos (e non tan nenos) a asaltar as vías e camiñar para avanzar no xogo.

Estes son os casos máis coñecidos. Pero hai moitos máis.

Un dos que empeza a soar con forza a revolucionaria idea de Ziferblat. Moitos xa a bautizaron como a anti-cafetería. E é que nestes establecementos non se paga polo café, nin polas galletas nin polo té. Todas estas cousas son gratis. Entón, ¿de que vive? Pois do tempo. Este bar recentemente inaugurado en Londres, só cobra aos seus clientes polo tempo que pasan no seu interior. Concretamente 3 peniques por minuto. Ou o que é o mesmo, 1,8 libras (case 2,15 euros) por unha hora enteira.

Precisamente tempo é o que permite aforrar Booster Fuels, un servizo de gasolineiras itinerantes que se pide a través dunha aplicación móbil. Permite encher o depósito mentres os seus clientes están facendo outras cousas. E é que, os usuarios poden chegar ao traballo pola mañá, deixar aparcado o seu coche en calquera sitio e solicitar a reposición a través da aplicación. Mentres estamos facendo outras cousas, un operario chega e enche o depósito.

Moi raros

Haino raros e hainos realmente extravagantes. Exemplo é o prestixioso hotel Waldorf Astoria de Nova York. Nun dos bares do complexo, os prezos das bebidas fluctúan en función de como se comportou ese día a bolsa da cidade dos rañaceos. Si as cotizacións do parqué neoiorquino soben, as copas fan o propio. Si prodúcese unha xornada negra, os brokers e investidores poderán afogar as súas penas nuns vasos algo máis económicos.

E para os que crían velo todo, existe en Internet un negocio valorado nun millón de dólares que pouco ou nada ofrece. No 2005, un mozo chamado Alex Tew deuse conta de que necesitaba diñeiro para poder custearse os estudos universitarios. Ocorréuselle montar unha web bastante pouco agradable para a vista e con pouca utilidade para os internautas. Esta páxina estaba composta por un millón de banners (anuncios) diminutos que vendía a un dólar cada unidade. Pois, por sorprendente que pareza, converteuse nun negocio moi rendible. O boca a boca polo raro do asunto conseguiu espertar o interese de tanta xente, que os anunciantes acababan pelexándose por conseguir cada vez máis anuncios (e máis grandes). En apenas cinco meses de actividade, o novo estudante conseguiu embolsarse máis dun millón de dólares.

Tampouco pasa desapercibida a idea de Stefan Lewinger, fundador de Sock Fancy, un curioso servizo de subscrición mensual cuxo produto son, básica e sinxelamente, calcetíns. De deseño, iso si, pero calcetíns. E tampouco resulta moi ortodoxa a base do negocio da librería arxentina Eterna Cadencia, que chegou a comercializar libros que se autodestruien. Unha vez é sacado da súa bolsa (na que vén envasado ao baleiro), o lector ten exactamente tres semanas para lelo. Porque, a partir de aí, a tinta borrarase.-

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
1 voto
Comentarios

As rarezas tamén poden ser rendibles