Don José xa ten casa, pero 4 «viejetes» da Protectora necesitan que lles acollan

Varios cans maltratados e abandonados levan ata 7 anos nos caniles esperando acollida


O can avó do albergue da Sociedade Protectora de Animais e Plantas de Lugo vaise. Don José, despois de 12 anos de permanencia nas gaiolas das instalacións de Muxa irase mañá. Unha lucense que coñeceu a historia deste can a través de La Voz de Galicia decidiu acollelo e darlle casa. O «viejete» ?como así se coñece no albergue aos canes máis veteranos? xa non terá que soportar máis noites a cinco graos como lle ocorreu as últimas semanas. Disporá de casa.

Don José vaise en acollida. Isto significa, explicaron onte directivas da Protectora, que é esta entidade a que se seguirá ocupando do seu mantemento. A persoa que se fai cargo do mesmo levarao a Muxa cando teña que pasar as revisións veterinarias e obterá a medicación correspondente e tamén a alimentación.

Existe tamén a modalidade de adopción. Neste caso, a persoa interesada leva o can e posteriormente inícianse todos os trámites para que figure ao seu nome e así conste no microchip correspondente.

Ao can máis veterano da Protectora quedan só horas nos caniles, pero outros «abueletes» seguen esperando «unha man amiga», como onte dixo unha voluntaria. Estas son as súas mini historias.

Senón, un cruzamento de «beagle» que leva catro anos na protectora. Un cazador deixouno tirado nun monte despois de cansarse del porque xa consideraba que non lle servía para caza.

Kimba, é un cruzamento de pastor alemán. Segundo os veterinarios ten aproximadamente uns de 12 anos. É a máis veterana no canil despois de Don José. «Non cremos que poida pasar outro inverno tan duro como leste. Está moi maior. É cariñosa e moi sociable», aseguran na Protectora.

Blas é un cruzamento de «griffon» e pastor alemán. Ten oito anos, «Morre por estar con xente. Iso fainos supor que foi abandonado», aseguraron onte voluntarios que o coñecen.

Pelayo, tamén é un cruzamento de «griffon» e pastor alemán. Leva máis de tres anos nas instalacións de Muxa. «Apareceu tirado nunha estrada. Sabemos que estivo con xente porque é moi sociable. Está desexoso de cariño que paga con fartura», dixeron na Protectora.

Can cunha grave lesión

Outro dos cans que necesita unha acollida urxente é Orballo. A historia que esconde este can é unha incógnita, pero ten todas as pintas duns malos tratos en toda regra. Foi abandonado cunha gran ferida, de varios centímetros de ancho, no pescozo. Ou lla fixo o seu propietario nunha agresión ou incluso puido ser consecuencia de estar atado durante moito tempo e cun colar moi apertado. Hai menos posibilidades de que fose atacado por outro animal.

Cando o recolleron, os veterinarios da Protectora trataron de sanearlle a ferida, pero era realmente complicado. Finalmente, foi tomada a decisión de ingresalo nun hospital privado no que se atopa. Neste centro, os veterinarios sometérono a unha intervención consistente en desinfección e posterior sutura da lesión. Cabe a posibilidade de que entre hoxe e mañá sexa dado de alta.

«É outro dos nosos cans que necesita unha acollida urxente para que quen lle atenda fágalle as curas e proporciónelle a correspondente medicación oral para que non se produza infección. É súper fácil. Os nosos veterinarios poden axudar», apuntaron na Protectora.

Outro can, Pardiño, tivo mellor sorte. A principios do mes que vén irase coa súa nova familia para o estranxeiro, grazas a un programa internacional. «leva ben con cans, gatos e con nenos. Esa acollida pode evitar que, despois de ser esterilizado, volva á Protectora», expresaron desde a sociedade.

Don José, o can que se vai en breve tamén estivo no programa internacional, pero finalmente, non vai marchar ao estranxeiro. «Será moi feliz en Lugo», dixo onte a súa acolledora.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
2 votos
Comentarios

Don José xa ten casa, pero 4 «viejetes» da Protectora necesitan que lles acollan