monforte / a voz

Entre as numerosas explotacións de ouro romanas de Ribas de Sil, algunhas son moi coñecidas polos veciños, pero outras pasaron desapercibidas ou son case descoñecidas por estar parcial ou totalmente ocultas pola maleza. Entre elas están as do lugar de Rego de Chao, tamén denominado Os Buratos. Trátase de varias explotacións de tipo secundario practicadas sobre terrazas de aluvións na conca do Sil. Áchanse por encima do barrio de San Román -pertencente a San Clodio, a capital municipal-, nas inmediacións da aldea da Cabarca.

Unha vez situados no inicio do camiño que leva a esta localidade, deberemos avanzar uns 350 metros ata chegar a unha bifurcación. Tomamos entón o ramal da dereita para subir ata o lugar de Rego de Chao. As explotacións mineiras áchanse respectivamente a uns douscentos e a uns catrocentos metros do cruzamento.

A primeira delas é unha típica mina de ladeira na que se empregou a forza hidráulica para abater grandes masas de terra de aluvión. A pesar da espesa maleza e dunha plantación de piñeiros, pódese distinguir no terreo unha gran concavidade á que segue unha acumulación cantos rodados -que aquí reciben o nome de murias- formada polo arrastre e o lavado dos aluvións. Hai varias décadas aínda se podía apreciar con toda claridade unha canle de drenaxe que descendía por toda a explotación en dirección ao arroio de San Román. «Hoxe case non se ve -sinala Manuel Cao, veciño de San Clodio e entusiasta da minería romana- porque a vexetación cubriuno todo». En tempos, engade, podíase distinguir desde San Clodio. «Víase unha gran cavidade semiesférica de cor vermella e moita xente preguntábase que foi o que houbo alí», explica,

Outras explotacións

A uns 150 metros desta mina, nas proximidades da aldea da Cabarca, hai outra explotación mineira. Está ao mesmo nivel que a anterior e consiste nunha profunda gabia que está escavada en dirección norte-sur. Tamén está cuberta pola maleza e non é fácil acceder ata ela.

Seguindo pola pista de terra en sentido ascendente, a uns douscentos metros da primeira explotación, atópase o alto de Rego de Chao. Neste lugar apréciase unha gran focha no terreo e un enorme pedregal, produto tamén de intensos labores mineiros. Na parte superior desta explotación hai unhas antigas leiras onde se sementaba o centeo e un pequeno souto de castiñeiros -hoxe totalmente abandonados-, nun lugar que recibía o nome da Mámoa. É unha clara referencia a posibles enterramentos megalíticos que hoxe aínda non se puideron localizar.

A pista de terra, segundo conta Manuel Cao, foi noutros tempos un camiño de carro e daba acceso a un lugar coñecido como Redondela. «Era unha zona dedicada a viñedo na que incluso algúns veciños das terras de Caldelas tiñan viñas», recorda. O camiño tamén era utilizado polos veciños da Cabarca para ir á capital do municipio nos meses de inverno. «Era cando o regato da Ventosa ou de San Román traía moita auga e non se podía cruzar, porque non había ponte para pasar o rego», di Cao.

DESDE SAN CLODIO

Hai que saír da capital municipal pola estrada que leva ao Alto dá Moá. Uns trescentos metros máis adiante deixamos o viario e desviámonos á dereita polo que leva a Rairos e Nogueira. No quilómetro 0,6 deixamos o asfalto e tomamos un antigo camiño que leva A Cabarca, hoxe pista de terra

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
11 votos
Comentarios

O ouro que deixou un rastro de pedras