Así se convenceu a Unesco de que debía recoñecer o geoparque

A comarca de Quiroga recibiu fai un ano a visita dos auditores do organismo internacional

La auditora de la Unesco Sophie Justice —de traje claro— visitando el mirador de Pena do Ladeiro, en Ribas de Sil, en julio del 2018
A auditora da Unesco Sophie Justice —de traxe claro— visitando o miradoiro de Pena do Ladeiro, en Ribas de Sil, en xullo do 2018

quiroga / a voz

Hai agora un ano, os promotores do geoparque Montañas do Courel dispúñanse a recibir a visita dos auditores enviados pola Unesco para avaliar o proxecto sobre o terreo e comprobar si cumpría as condicións necesarias para integrarse na rede patrocinada por este organismo internacional. Este labor correspondeu á francesa Sophie Justice e o chinés Zhang Jianpiang, que chegaron o 17 de xullo e percorreron o territorio durante varios días. O informe que elaboraron foi determinante para que a comarca de Quiroga fose declarada geoparque da Unesco o pasado 11 de abril.

Cando chegaron os auditores, con todo, non estaba nada claro que se puidese obter axiña que esta categoría. «Polas informacións que tiñamos, sabiamos que é moi difícil conseguir a declaración de xeoparque ao primeiro intento», explica Roberto Castro, tenente de alcalde de Ribas de Sil e presidente da asociación Montañas do Courel. Martín Alemparte, xerente do GDR Ribeira Sacra-Courel, sinala pola súa banda que «o que máis cabía esperar era que nos desen un aprobado condicional, é dicir, que o ingreso na rede de geoparques da Unesco aprazásese ata que quedasen corrixidas as deficiencias e carencias que eles puidesen detectar».

Aos auditores, di doutra banda Alemparte, custoulles un pouco entender o «conglomerado administrativo» que había detrás da iniciativa. «Estrañoulles que non houbese un organismo específico dedicado a impulsar o proxecto -explica- e que o traballo estivese repartido entre varias entidades, como o GDR, a asociación de municipios e os diferentes concellos, e que colaborasen persoas que á vez traballaban noutras cousas». Tamén lles chamou a atención que todo o labor realizado ata entón financiouse con distintas fontes, como as axudas concedidas polo plan Leader e a Deputación.

Castro e Alemparte indican doutra banda que aos representantes da Unesco -á parte do patrimonio xeolóxico e cultural da comarca- impresionoulles o feito de que xa existise unha importante infraestrutura enfocada ao futuro geoparque, como miradoiros, museos e rutas de sendeirismo, e que se desenvolveron actividades divulgativas e educativas con este fin. Tamén apreciaron que se creou un comité científico para apoiar a iniciativa. Un aspecto que lles sorprendeu especialmente -agregan- foi a forte implicación cidadá co proxecto. «Durante a súa estancia puideron contactar con asociacións de veciños, colectivos culturais e empresas turísticas, e viron que o interese polo geoparque estaba moi estendido entre a poboación», di Alemparte.

Mostra de apoio popular

Esta impresión, sinala Castro doutra banda, fíxose aínda máis patente na festa de despedida que se ofreceu aos avaliadores da Unesco na praia fluvial de San Clodio o último día da súa estancia. «A pesar de ser unha xornada laborable, ou acto reuniu a preto de cincocentas persoas, cando a poboación de toda a comarca é de ao redor de 5.000 veciños», sinala. «Esa festa acabou de demostrarlles que ou proxecto do xeoparque era unha iniciativa realmente popular», conclúe

A xestión, os idiomas e a educación, aspectos que hai que mellorar

O geoparque Montañas do Courel terá que pasar dentro de catro anos por unha auditoría e demostrar que segue cumprindo os obxectivos esixidos para formar parte da rede da Unesco. Martín Alemparte apunta que «o primeiro que mirarán é si cumpríronse as recomendacións que fixeron os auditores para corrixir as carencias que observaron durante a súa visita, así que haberá que pór un coidado especial en mellorar eses aspectos».

Unha das recomendacións consiste en desenvolver un órgano específico de xestión, é dicir, conseguir que o geoparque conte polo menos cunha persoa dedicada a el a tempo completo. Roberto Castro di que esta cuestión se resolverá ao longo deste ano. Outra mellora suxerida polos auditores é un maior uso das linguas estranxeiras para divulgar os valores do geoparque. «Os letreiros dos miradoiros e museos e outros materiais informativos están escritos só en galego e castelán, e ás veces nunha soa destas linguas», apunta Alemparte. «Hai que ofrecer información noutros idiomas, pero este problema é fácil de emendar», engade.

Os avaliadores, así mesmo, recomendaron que se desenvolva un programa especifíco para aproveitar o geoparque como recurso educativo. Segundo indica Alemparte, «xa levaron a cabo varias iniciativas neste sentido, pero agora hai que facer algo máis extenso e duradeiro».

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
2 votos
Comentarios

Así se convenceu a Unesco de que debía recoñecer o geoparque