Josep Borrell: «O secesionismo gastou moito e nunca saberemos a factura do "procés"»

«O independentismo logrou internacionalizar e interiorizar que non fixeron nada do que llo acusa», asegura o exministro

«TV3 é unha arma de intoxicación masiva» Entrevista a un dos referentes socialistas na loita contra o independentismo.

redacción / a voz

O exministro e expresidente do Parlamento Europeo Josep Borrell (Puebla de Segur, 24 de abril de 1947) imparte hoxe unha conferencia sobre o futuro do euro, ameazas e oportunidades, na aula magna da Facultade de Económicas da Universidade da Coruña, invitado pola cátedra de Internacionalización de Estudos Luis Fernández Somoza. Borrell, que pulsa a diario coas súas continuas viaxes por Europa e América as elites políticas, económicas e académicas internacionais, é unha das voces que se levantaron con máis forza contra o independentismo catalán.

-¿Que opina da fuxida de Puigdemont, os exconselleiros, Marta Rovira e Anna Gabriel ?

-Preferiron fuxir que atender a demanda do xuíz. É un pouco forte oír a Rovira dicir que ten que escapar porque en Cataluña estaba como nun cárcere interior. Espera que os suízos interpreten a situación dun xeito favorable a ela. Nas miñas continuas viaxes por Oxford, Yale e Bruxelas puiden constatar que ese relato do dereito á autodeterminación é un relato que o mundo anglosaxón comprou. A sociedade e o Goberno español non foron capaces de pór outro. Oín que en España a Xustiza non é independente. Estes días un alto funcionario comunitario dicíame que o Goberno encarcera á xente. ¡Oia, non!, aquí uno non se vai do país porque o diga un ministro do Interior: son os xuíces, equivóquense ou non nas súas decisións. Ese discurso calou, ninguén o contradixo. Como calou antes o dos 16.000 millóns de «España róubanos». Ninguén o argumentou.

-Vostede si no seu libro «Os contos e as contas da independencia», no 2015.

-Si, vendín 30.000 exemplares e para un libro de leste calibre é moito. Tamén llo rebatín a Junqueras nun debate que tivo moito éxito, pero a versión independentista empezouse a contrarrestar tarde.

-¿Foi maiormente un fallo de comunicación?

-A batalla da comunicación social non a demos, perdeuse. Só a demos grupos a nivel individual, entre os que me atopo, unidos pola súa propia vontade e sen recursos nin estrutura. Os independentistas gastáronse moito diñeiro. Non saberemos nunca a factura do procés. O fuxido esperta máis simpatía que o que dita unha orde xudicial.

-E conseguiron internacionalizar o conflito.

-Internacionalizar e interiorizar que non fixeron nada do que llos acusa. O independentismo creou que hai represión xudicial e que o Estado é autoritario e por moito que The Economist diga que España é unha democracia plena cualifícanos ao final ese estereotipo. Fracasou a batalla da comunicación.

-Hai quen distingue a Puigdemont de Junqueras porque este si acudiu ante o xuíz

-Por moi cristián que diga Junqueras que é e que actúa en nome da fraternidad, é o líder político que máis enganou ao seu pobo. Dixo que non se irían as empresas, que a Unión Europea abriría os brazos a unha Cataluña independente, que tería máis diñeiro... Todo iso creou un estado de opinión baseado en falsidades, como a realidade constatou. A situación en Cataluña non se entende se non se explican estas cousas de que non pasaría nada. Ou como dixo Forcadell [expresidenta do Parlamento catalán], que os que non votan ao seu partido non son cataláns. Si di isto Orbán [primeiro ministro] en Hungría , oiríase ata en Sebastopol [Crimea]. A percepción é todo en política e aquí deféndese a democracia e xa a opinión instalada é difícil de cambiar.

-¿En que fallou o Goberno?

-O Goberno fíxoo ben a nivel diplomático. De Goberno a Goberno a batalla está gañada. Á ministra de Xustiza alemá Merkel enseguida tiroulle das orellas. En cambio, na comunicación non deron a batalla. O independentismo usou diñeiro, xente con recursos e mobilizouse. The Economist pregúntase como tivo éxito un movemento rural e reaccionario que se presenta como a quintaesencia da liberdade e os dereitos.

«A Tv3 deberiamos chamala Teleprocés: é unha arma de intoxicación masiva, e iso ten efectos»

Josep Borrell foi, o 29 de outubro pasado, o principal orador, con Piquei ( PP), Carreiras (C's) e Froitos (PCE), no acto de SCC en defensa da unidade de España que reuniu en Barcelona a máis dun millón de persoas.

-¿Que opina de que Roger Torrent querélese contra o xuíz Llarena?

-Pode haber un problema grande de malversación, pero non é gratis. Non quero tipificar delitos, pero fano para aumentar o sentimento de agravio.

-¿TV3 é a televisión dos cataláns ou dunha parte?

-Deberiamos chamar Teleprocés á emisora privada máis importante de Cataluña e España. É unha arma de intoxicación masiva e iso ten efectos. Xa só a seguen os convencidos, pero radicalízaos. É moi poderosa e eficiente. A min suspendéronme unha entrevista cando saquei Os contos e as contas do independentismo, e agora non vou porque non quero ser o bobo útil.

-¿Como acabará o conto: Goberno ou eleccións?

-Dependerá de si os partidos independentistas consideran que as súas expectativas son mellores ou non que antes e si cren que o mantemento en prisión dalgúns xerou na sociedade un maior apoio á súa causa co camiño creado de agravios, represión xudicial, sentimentos.

-¿Como é a relación PSC- PSOE?

-Nunca estivo mellor. É unha relación de diálogo e comprensión entre Iceta e Sánchez, cada un onde está. Nunca se había empatizado como agora entre dous líderes.

-¿E con Susana Díaz?

-[Encóllese de ombros] Um.

«O vicepresidente da Comisión dixo: "Xa vale, España é unha democracia", pero segue o runrún»

Fronte ao desafío secesionista, Josep Borrell foi, xunto ao exministro de Exteriores José Manuel García-Margallo, a imaxe política dos despois coñecidos como constitucionalistas. A pesar de que xa no 2015 levantou a voz co seu libro Os contos e as contas do independentismo, non foi ata o outono do ano pasado cando se consolidou como o mazo contra os independentistas

-¿Que opinión merécelle a euroorden e a decisión do tribunal de Schleswig-Holstein?

-É unha disputa xurídica para saber o alcance dunha euroorden no futuro. E os xuíces non son impermeables. Non hai unha decisión definitiva. Pero ¿que é a euroorden? En delitos que non están tipificados, ¿teñen que verificar os feitos a xulgar? O tribunal non ten que verificar os feitos a xulgar, só si correspóndense co seu ordenamento xurídico. Pero a fronteira ¿onde está?, ¿teñen que entrar a medir si houbo violencia, pero non a suficiente, din, para chegar a dobregar a vontade do Goberno? Sóame raro. Pregúntome onde está a liña si o delito está tipificado ou valorar o ocorrido, analizar a culpabilidade. A fronteira non está claramente definida. Ademais, que decida un tribunal rexional é raro, pero é a regra do xogo.

-¿Como valora o comportamento da Unión Europea?

-O presidente dos Verdes europeos nunha carta a Rajoy esixíalle que se deixase de perseguir aos independentistas e que se lles excarcerase. Non estou de acordo coa xestión da crise que fixo Rajoy, pero, si os Verdes teñen dúbidas, que se dirixan ao Tribunal Supremo, porque se non nos están dicindo que España non se merece estar na Unión Europea. O vicepresidente da Comisión, Frans Timmermans, dixo: «Xa vale, España é unha democracia», pero segue o runrún, por exemplo dos Verdes, e isto non é Turquía. No ránking de The Economist , insisto, España é recoñecida como unha democracia plena, por diante incluso de Francia , Italia e de Bélxica .

-¿Que pasaría nun caso similar noutro país da UE?

-Si Baviera [Alemaña] quixese declarar a independencia, non chegarían aí; non se lles ocorre porque se actuaría antes. Ou en Italia, si o Véneto declarase a independencia e o Tribunal Constitucional italiano dixéselles que é inconstitucional, ¿que pasase?, dígolles a colegas.

-¿E que lle din?

-Contéstanme: «Ah, bo...».

Puigdemont chama a evitar novas eleccións e aférrase ao seu escano

Efe
.Puigdemont, ayer en Berlín
Puigdemont, onte en Berlín

O expresident avala propor «outro candidato» si Sànchez non pode ser investido. Avoga por unha reforma de «a lei da presidencia» para facilitar unha eventual investidura súa a distancia

O expresidente da Generalitat Carles Puigdemont apostou por propor a «outro candidato» si confírmase que o número dous de JxCat, Jordi Sànchez, en prisión preventiva, non pode ser investido president: «A nosa obrigación é buscar as fórmulas para que non haxa eleccións», dixo.

Nunha entrevista en TV3 desde Alemaña, Puigdemont asegurou que «non fará falta apurar ata o final» o límite do 22 de maio para investir ao novo presidente catalán antes de que venza o prazo que levaría a convocatoria automática de eleccións.

«Si non é posible Jordi Sànchez, habemos de propor a outro candidato», afirmou Puigdemont, convencido de que hai «tempo para atopar solucións que respecten o mandato da xente e que eviten eleccións». Esas solucións, sinalou, poden pasar pola «reforma da lei da presidencia», que impulsa JxCat para facer posible unha eventual investidura a distancia do propio Puigdemont. En cambio, «non pasa» polo feito de que tanto el como o exconseller Antoni Comín renuncien ao seu escano, remarcou.

Seguir lendo

Mobilización multitudinaria en Barcelona para pedir a posta en liberdade dos presos independentistas

EFE
Mobilización multitudinaria en Barcelona para pedir a posta en liberdade dos presos independentistas Unhas 315.000 persoas participaron na manifestación, segundo cifras da Garda Urbana

Unhas 315.000 persoas participaron na manifestación, segundo cifras da Garda Urbana

Miles de persoas participan en Barcelona nunha manifestación convocada pola plataforma Espai Democràcia i Convivència, para reclamar a liberdade dos presos soberanistas encarcerados e que se busquen «espazos para o diálogo e a negociación política» para abordar a crise catalá.

A cabeceira da manifestación situouse na Praza Espanya da capital catalá, que desde antes das 12.30 horas, hora oficial de inicio da mesma, atopábase completamente chea, así como algunhas rúas adxacentes, como a rúa Tarragona. Unhas 315.000 persoas participan na manifestación, segundo cifras da Garda Urbana.

Seguir lendo

Votación
22 votos
Comentarios

Josep Borrell: «O secesionismo gastou moito e nunca saberemos a factura do "procés"»