«Co autoconsumo e o coche eléctrico non se fundirán os chumbos»

Sevilla garante que haberá enerxía para todos, de feito, con tantas renovables, algunha se desperdiciará


La Voz

O economista Jordi Sevilla naceu en Valencia en 1956, pero ten casa de veraneo en Cambre, que a súa muller herdou dos seus pais. Así que o que foi ministro de Administracións Públicas co Goberno socialista de Zapatero e agora presidente de Rede Eléctrica de España (REE) séntese como peixe na auga en Galicia. Hai uns días participou nun ti a ti no Club Financeiro Atlántico da Coruña.

-REE enfróntase a todo un reto: integración dunha choiva de renovables, bum do autoconsumo eléctrico de particulares e extensión do coche eléctrico. ¿Como afectará o consumo e á xestión da demanda?

-Estamos a asistir a toda unha revolución, si, que pode xerar problemas ao operador do sistema. Por iso é clave ter todos os datos para facer a predición da demanda. Estamos a traballar nun proxecto de data hub, cunha proba piloto en Mallorca que está a funcionar bastante ben, para que REE poida ser o xestor neutral de datos da demanda. Pero como eu digo, si llo coche eléctrico e o autoconsumo son un éxito, non se fundirán os chumbos, seguirá habendo enerxía para todos.

Si péchanse centrais é porque hai un informe garantindo a subministración»

-Pero ¿están preparados para incorporar 5.000 megawatts renovables novos ao ano?

-Ter a metade da xeración con enerxías non continuas ou non controlables [a eólica e a fotovoltaica] complicará a garantía da subministración, o cal obrigará a ter máis afiados os elementos de almacenamento (as centrais hidráulicas de bombeo e as baterías) e a xestión das tecnoloxías de respaldo, sobre todo o gas. De todos os xeitos, xa vivimos unha forte integración no pasado, creo recordar que 3.000 megawatts, e somos referente mundial, aínda que é verdade que este desafío case duplica a aquel. ¿Imos ser capaces de ter a xeración en tempo? Iso vai depender da planificación, que estamos a iniciar e na que as comunidades autónomas van ter un papel moi importante, con todos os trámites, permisos e localizacións. O problema non vai estar aí, os temores que poida haber sobre as renovables é a capacidade de xestionar as verteduras. A renovable non é controlable, cando non hai non hai, pero cando hai, pode haber moita, moita máis da demanda. Xa que logo, ¿que feixes con ese exceso? O máis produtivo é metelo nas interconexiones, pero haberá unha parte que se terá que desperdiciar porque non hai capacidade de utilizala nun momento determinado. O típico día que o vento sopra e o sol loce, pois se cadra se xera moito máis do que somos capaces de xestionar. Pero todo iso ten que acabar sendo rendible para o que fai o investimento. Nun mercado como o que temos neste momento, hai quen pensa que necesitaremos reformas do mercado almacenista de electricidade para que os incentivos non resulten perversos e chegue un momento en que non resulte rendible investir en fotovoltaica ou en eólica. Digo dentro de 20 anos, non mañá, haberá que axustar a regulación do mercado.

-¿De que xeito?

-O mercado funciona ao custo marxinal, en teoría. O custo marxinal dunha renovable nova é cero. Si o mercado só che retribúe cero... A alternativas son os contratos bilaterais, as poxas... En mercados doutras fontes de enerxía, como o do petróleo, só afecta ao 20 % dos intercambios, o resto son contratos a longo prazo. Ese cambio vaise ter que producir.

Estamos a pensar en estender a interrumpibilidad industrial a grupos de autoconsumo»

 -¿Gustaríalle que empresas de sectores estratéxicos fosen públicas de novo? Como Endesa ou Inespal (agora Alcoa).

-Non, non creo que ningún dos problemas que poida haber neste momento resólvanse cunha propiedade 100 % pública, non vexo que o problema estea na propiedade, estao máis na regulación ou nos incentivos.

-¿Que habería que facer con Alcoa?

-O Goberno está a intentar buscarlle un socio que sexa capaz de manter a produción, a min paréceme un bo intento e todos teriamos que apoialo.

-Pero ¿habería que darlle todos os incentivos que pide?

-Hai un problema coas industrias electrointensivas, pagan un prezo superior á media dos outros países da UE e iso afecta á súa competitividade. Por iso o Goberno está a traballar nun estatuto para buscar unha solución que intente case, case a cuadratura do círculo.

Unha parte da nova enerxía renovable terase que desperdiciar porque non hai capacidade de utilizala nun momento determinado»

-O ano que vén van pechar a maior parte das centrais de carbón, incluída a galega de Meirama, ¿van pór en risco a seguridade de subministración?

-Neste país non se pecha ningunha central que non teña un informe de REE dicindo si afecta ou non á garantía de subministración. Xa que logo, si péchanse é porque xa hai un informe de REE dicindo que está garantido a subministración.

-O plan nacional de enerxía e clima, encantaralle, claro.

-Totalmente. A transición é inevitable, imparable e necesaria. Este plan gústame, ademais, colaboramos coas simulacións que fai.

-E ese plan ¿como vai impactar na factura da luz?

-Na medida en que o custo variable das enerxías renovables é máis barato que o das enerxías tradicionais, o prezo do mercado tenderá a baixar.

Non creo que ningún dos problemas que poida haber neste momento resólvanse cunha propiedade 100 % pública, non vexo que o problema [de Alcoa] estea na propiedade, estao máis na regulación ou nos incentivos»

-As hidráulicas teñen o que se coñece como «windfall profit», ou beneficios caídos do ceo. ¿Acabaría con eles?

-Creo que nun sistema con moito maior peso de renovables, a hidráulica ten un papel estratéxico diferente, e clave. Polo tanto, dalgún xeito teriamos que asegurar que a capacidade de influencia do operador de actuar sobre as hidráulicas sexa maior que agora.

-E ¿con esa capacidade de influencia maior non habería eses beneficios extra?

-Evidentemente.

Teriamos que asegurar que a capacidade de influencia do operador de actuar sobre as hidráulicas sexa maior que agora»

-¿Segue sendo necesario o mecanismo de interrumpibilidad?

-É conveniente telo desde o punto da vista da garantía da subministración. E máis nun contexto de alta penetración renovable. De feito, estamos a pensar en estender este mecanismo a grandes agregadores de demanda que xurdirán á calor do autoconsumo. É dicir, actuar non só sobre a demanda industrial, tamén sobre a particular. Devandito iso, a experiencia dinos que a interrumpibilidad, por motivos de garantía da subministración, é moi escasa.

-¿Que fórmula propón para abaratar a factura da luz?

-Hai que ver cantas cousas pagamos na factura da luz. Nós (REE) só representamos o 5 %. Si empezas a desagregar, hai dúas grandes partidas, o prezo da xeración, que irá baixando a medida que se vaian introducindo máis renovables; e custos de política enerxética, que noutros países van en Orzamentos. É unha opción que se contemplou, que ningún Goberno quixo aceptar, pero que abarataría o custo da enerxía e melloraría a competitividade das empresas. É unha vía que hai que explorar, tería un impacto do 30 % da factura.

«Teremos o 90 % de Hispasat, e tampouco fai falta ter tanto»

-REE vai crear unha empresa tecnolóxica para o desenvolvemento de baterías. 

-Queremos desenvolver a parte non regulada do grupo. A pronta incorporación de Hispasat, vai significar unha lombeirada moi forte á liña de telecomunicacións. Xa temos unha empresa de fibra óptica, Reintel, á que temos que darlle corpo accionarial, temos que ver que facemos con Hispasat, neste momento teriamos case o 90 % e tampouco fai falta ter tanto... Hai moita reflexión que facer. O grupo careceu ata agora de estratexia de internacionalización, temos cousas fóra, en Chile e Perú, pero temos que darlle impulso. REE é moi tecnolóxica, o centro de control de operación non se entende sen a intelixencia artificial e é unha empresa na que non se entende o manexo e o mantemento das redes sen a Internet das cousas. Somos xa unha empresa moi tecnolóxica, aínda que non sempre se nos vexa así. A idea de crear unha empresa innovadora ten esas dúas facetas, axudar á transformación tecnolóxica de REE e servir de punto de atracción para todos os que traballan na innovación, investigación, e start-up relacionadas co mundo da enerxía e as telecomunicacións, teñan un referente para pór en práctica as súas ideas. A ambición non é só as baterías, que xa temos algúns proxectos, estamos tamén co reforzo da intelixencia artificial dunha parte do centro de control, e a capacidade que ten a capacidade da tecnoloxía de romper barreiras entre empresas é tan grande... Estiven hai pouco co presidente de Seat, están a traballar con pila para o coche eléctrico, eu non son enxeñeiro, pero estou seguro de que os principios da investigación dunha batería para un coche ou unha batería para unha rede non son tan distintos. Tería sentido que traballásemos xuntos, para iso quero unha empresa tecnolóxica, para que nos abra fronteiras.

-Pero esa empresa tecnolóxica, ¿desenvolverá baterías e venderaas?

-A empresa apoiará start-ups que estean a traballar en nanosatélites, por exemplo, e comercializará algún dos proxectos que temos, como un de mantemento da rede a partir da Internet das cousas, que si o movemos ben, estou seguro de que moitos países nolo quererían comprar. 

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
4 votos
Comentarios

«Co autoconsumo e o coche eléctrico non se fundirán os chumbos»