Hlinason: «Ao meu primeiro partido fun en moto de neve»

Ao teito do Obradoiro non lle importaría volver á súa vida na granxa despois do baloncesto


¿Imaxínase o lector vivindo nunha granxa en metade da natureza, a miúdo entre nevadas copiosas, sen ningún veciño nun radio de nove quilómetros, co supermercado máis próximo a hora e cuarto de camiño en coche? Así era a vida de Tryggvi Hlinason na súa Islandia natal. E así seguiría, moi probablemente, de non ser porque os seus 216 centímetros de estatura levárono ao universo do baloncesto profesional. O Valencia recrutouno e esta tempada xoga en calidade de cedido en Sar. Cando se acabe para el o deporte da canastra, non lle importaría recuperar a vida da súa nenez e a súa adolescencia.

-¿Ten estudos de electricidade porque escolleu esa especialidade entendendo que era o máis útil para a granxa?

-Si, así é. Na nosa casa en Islandia necesitamos producir nosa propia electricidade. É algo moi importante para nós. O meu pai é un manitas, pero nese campo non tiña tanto control.

-¿Ía en moto de neve aos adestramentos?

-Normalmente non, pero algunha vez non había outra alternativa. No meu primeiro partido, non podían chegar para recollerme e tiven que facer quince quilómetros en moto de neve.

-En Islandia hai algo máis de 330.000 habitantes. ¿É vostede o máis alto?

-Non, hai algún máis alto, pero debo estar entre os seis ou oito de máis estatura.

-¿Non lle tiraba máis o balonmán, un deporte con máis seguimento no seu país?

-En Islandia o seguimento dun deporte depende moito de como lle vai á selección. Houbo unha época para o baloncesto, outra para o balonmán, agora manda o fútbol...

-Hoxe o termómetro marca sete graos e véxoo en mangas de camisa. Case parece acalorado. ¿Algún día sentiu frío en Compostela?

-Non. En Islandia, cando ía adestrar pola mañá, antes da escola, había días de quince graos baixo cero e neve. E fai moito máis vento. Nin o paraugas protéxeche da neve. Aquí o clima é moito máis tranquilo.

-En Valencia debeu sufrir coa calor.

-Os primeiros días, con máis de trinta graos, eran unha tortura para min. Prefiro ?25 graos que máis de 30. Gústame máis o frío que a calor.

-¿Que costume sorprendeulle máis aquí, por ser todo moi diferente ao seu país?

-Aquí a xente vai a outro ritmo. Por exemplo, en Islandia, a comida pode ocupar unha hora, como máximo. Aquí... Unha vez estivemos seis horas.

-¿Moncho Fernández é tan vehemente como se ve nos tempos mortos? ¿Berra tanto a diario?

-Non. Ás veces é necesario para non perder a atención.

-¿Quen sabe máis historia, el ou vostede?

-El, seguro. Encántame a historia, pero el sabe máis. Ten máis historia na cabeza. Gústame ler cousas de historia. Moncho ten moita máis memoria para nomes e datas.

-Polo Obradoiro pasaron pivotes como Maxi Kleber, Salah Mejri ou Mike Muscala, que agora están na NBA. ¿É esa a súa gran meta?

-Si, é un gran desafío para min, pero sei que é moi difícil chegar. Hai que ir paso a paso.

-¿Ve partidos de NBA en casa?

-Normalmente non, porque a maioría das veces son pola noite e non coinciden ben os horarios. É moi importante durmir oito ou nove horas.

-Si tivese que escoller a algún pivote da NBA, ¿a quen ou quen elixiría?

-Probablemente os de Europa. Son diferentes aos americanos. Os americanos son máis atléticos. Marc Gasol, Joakim Noah, Porzingis, Steven Adams...

-¿Da Liga Endesa ve máis partidos?

-Si, gústame seguir aos nosos rivais e os partidos do Valencia.

-¿Con que baloncesto queda?

-Gústame máis o de aquí. En España é máis importante a cabeza que o físico. Na NBA moitas veces hai dúas, tres ou catro xogadores moi importantes e o resto contan moito menos. Que un só xogador poida facer setenta puntos ou coller vinte rebotes nun só partido... Na ACB hai máis xogo de equipo.

Aínda que por estatura e soltura para falar de calquera asunto non o parece, o certo é que Tryggvi Hlinason ten só 21 anos.

-Á vez que proliferan os populismos e repróchelos, en Islandia a esquerda e a dereita son capaces de entenderse. ¿Como explica esa excepción?

-Islandia é un país máis tranquilo que outros. O presidente non ten tanto poder. Moitas decisións tómanse a través de asembleas

-¿Trump ou Obama?

-Fácil. Obama.

-¿Con que personaxe histórico gustaríalle manter unha charla?

-Con Alejandro Magno. Encantaríame poder coñecer a súa mentalidade para conseguir todo o que logrou.

-¿Que lle saca de couzón?

-Son un tipo tranquilo. Non me gusta que falen mal dos meus compañeiros. E tampouco se non se esforzan.

-¿Cando acabe o baloncesto gustaríalle...?

-Ter unha granxa pequena, máis como hobby. Sería perfecto, sobre todo si teño fillos.

-¿Gústalle ler?

-Si, aínda que levo tempo sen ler un libro.

-¿Un que recomende?

-Un autor, Ely Freisson. Escribe literatura fantástica, pero cunhas descricións moi realistas. Deixa moito espazo para a imaxinación.

-¿Unha comida de aquí?

-O polbo.

-¿E de Islandia?

-Calquera cousa cociñada pola miña nai.

-¿Din ben o seu nome?

-O que máis se achega é Moncho. Adóitanme chamar Trigui ou Trig.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
8 votos
Comentarios

Hlinason: «Ao meu primeiro partido fun en moto de neve»