Eurovisión 2018: o novo escaparate de denuncia social

Terrorismo, ciberacoso, refuxiados e feminismo son algúns dos temas que terán visibilidade sobre o escenario de Lisboa


La Voz

Salvador Sobral foi o ano pasado o adaíl das protestas cara ao tratamento dos refuxiados por parte de Europa. Aínda que as súas palabras quedaron nas salas de prensa do festival, nesta edición numerosos países optaron por levar as súas reclamacións ás partituras para entoalas ante millóns de espectadores o próximo maio. Ademais das clásicas odas á esperanza e ao amor que alagan Eurovisión ano tras ano, esta edición chega cargada de crítica por parte dalgúns países.

Italia: unha repulsa ao terrorismo

Ermal Meta e Fabrizio Mouro serán os encargados de subirse ao escenario do Altice Area para interpretar na súa lingua natal Non a miña avete fatto niente (Non me fixestes nada en español). A canción coa que conseguiron coroarse no Festival de San Remo bota a vista atrás cara a un dos males máis sanguentos dos últimos anos.  Enunciando atentados como o de Barcelona ou o de París comeza a canción: «No Cairo non saben que hora é. O sol na Rambla hoxe non é igual. En Francia hai un concerto, a xente divírtese. Alguén canta forte, alguén grita “ata a morte”». O tema termina mandando unha mensaxe de paz: «Non obtivestes nada, porque todo vai máis aló das vosas guerras inútiles».

Francia: a dura historia dun bebé refuxiado

Outro dúo, neste caso o dos franceses Madame Monsieur, utilizará o poder de difusión do festival para denunciar os problemas de inmigración en Europa. Tamén no idioma do seu país, narra a odisea dunha nena nixeriana chamada Mercy, que dá nome á canción. A historia está baseada en feitos reais e conta o nacemento da pequena nun buque de rescate no Mediterráneo e as duras condicións de vida que obrigaron á súa nai a tomar a decisión de abandonar o seu país por mar.

Israel: o movemento #metoo chega a Eurovisión

Nun ano no que a industria do cine puxo o acoso e a brecha salarial no punto de mira e millóns de mulleres alzaron a súa voz nas manifestacións do 8 de marzo, no panorama musical non se quixeron quedar á marxe da polémica. Poucas persoas quedan aínda por escoitar o tema que case todos dan como gañador da edición. Netta será a encargada de defender Toy para levar o ouro no festival. Pero non só loitará co ritmo pegadizo da súa canción, senón que tamén contará cunha forte mensaxe de empoderamiento feminino: «non son o teu xoguete, imbécil».

Suíza: a secuela do ciberacoso

O dúo Zibbz chega desde Suíza para pór sobre a mesa uno dos problemas máis estendidos coa aparición das redes sociais. Stones é un tema que fala da covardía dos ciberacosadores que «temos tanto medo que disparamos para chegar primeiros», como di a canción.

Malta: romper o tabú sobre as enfermidades mentais

Nunha canción autobiográfica, Christabelle fala de que hai que destruír os estigmas sobre as persoas con problemas psicolóxicos. «Baixemos nosa garda, é hora de romper o tabú antes de que nos convertamos en animais» di o refrán de Taboo co que pretende gañar un posto na final. O tema, que conta o seu paso pola enfermidade, é un canto tamén á superación da mesma.

Votación
4 votos
Comentarios

Eurovisión 2018: o novo escaparate de denuncia social