O Supremo condena a 8 anos de inhabilitación especial ao exalcalde de Sada Ernesto Anido por a contratación dunha coordinadora

SADA

Anxo Manso

O exregidor fora absolto na Audiencia Provincial

21 jul 2021 . Actualizado ás 20:13 h.

A sala segunda do Tribunal Supremo condenou ao exalcalde de Sada, Ernesto Anido, e a Belia Vellón López, contratada como persoal de alta dirección durante o seu mandato, a oito anos de inhabilitación especial para emprego ou cargo público de alcalde, concelleiro ou calquera outro cargo electivo na Administración local, autonómico ou estatal, como autores responsables dun delito de prevaricación no caso da contratación da coordinadora xeral municipal en o 2013.

 A Audiencia Provincial había absolto, en abril do 2019, a Anido do delito de prevaricación e condenara a Vellón por un de tráfico de influencias, pero había presentados recursos tanto a Fiscalía como a acusación particular, exercida por Emilio Gómez (concelleira de PDSP que chegou a gobernar con Anido, pero que foi expulsado do executivo municipal) e a propia Vellón.

O Supremo establece que partindo dos feitos probados conclúese que a vontade do entón alcalde era designar para o posto de coordinadora xeral do Concello a Vellón e tramitouse ad hoc, incluso suprimindo o requisito de funcionario, condición que ela non reunía. «Todo o proceso foi dirixido a aparentar unha situación sobre a que sustentar as decisións que culminaron co nomeamento da señora Vellón como coordinadora xeral do Concello de Sada. Desta forma, coñecendo os designios desta, seguiu as súas indicacións, aprobando as bases elaboradas pola mesma en atención á súa exclusiva conveniencia», e «coñecendo tamén a forma en que aquela había resultado elixida pola comisión avaliadora, ditou un segundo decreto polo que elevou a definitiva a proposta formulada por ela», indican os maxistrados.

«No seu actuar, ambos os acusados eran conscientes dos defectos insubsanables cos que contaba tal nomeamento sen atender aos conceptos de mérito e capacidade», estima o Supremo. E con iso provocou «un resultado inxusto, pois permitiu que accedese ao posto de traballo unha persoa cuxa elección non era o resultado dun proceso selectivo xusto e transparente levado a cabo sen cumprir os requisitos constitucionais (art. 103 CE) da contratación pública, como son publicidade, igualdade, mérito e capacidade aos que expresamente se refire o art 103 en relación co art. 91.2 da Lei 7/1985, de 2 de abril, reguladora das Bases do Réxime Local». A sentenza refire, para o Supremo, «o acordo entre o alcalde e a señora Vellón para dar unha aparente cobertura xurídica ao acto arbitrario, aparecendo a conduta desta última como participación por cooperación necesaria no feito do autor, xa que a súa achega revela un dominio do feito e supón unha achega causal, ademais de integrar o núcleo da organización das condutas típicas. Resulta incuestionable que coadyuvó consciente e deliberadamente na actuación delituosa do outro acusado, o que xustifica a súa condena». 

Por estes feitos, a Fiscalía solicitaba unha condena de nove anos de inhabilitación administrativa, que a acusación popular elevaba a dez, «sinalando que as diversas resolucións contrarias a dereito, ditadas polo alcalde determinaron sucesivas modificacións da normativa municipal, impropias dun concello das características do de Sada, en contra dos informes dos funcionarios garantes da legalidade do Concello, co fin de contratar a unha persoa próxima, cun alto salario e que é a que dá todas as indicacións para o posto ao que ela mesma ía optar, que, finalmente élle adxudicado».

Aínda que a absolución da Audiencia Provincial por prevaricación xustificábase porque as resolucións contaron con informes nos que sustentarse xuridicamente, o Supremo considéraas contrarias a Dereito e «ambos os acusados coñecían a inxustiza da resolución». O alto tribunal non aprecia as dilacións indebidas na causa que esgrime Vellón a modo de atenuante respecto dos catro anos e tres meses desde que presta declaración ata que se celebra o xuízo oral.

 Así mesmo, o alto tribunal estima o recurso de Vellón en canto é absolta do delito de tráfico de influencias polo que a condenou a Audiencia da Coruña, xa que, aínda cando o feito probado afirma expresamente que a acusada «presionou a o señor Anido», «en ningún momento descríbese en que consistiron aqueles actos despregados pola señora Vellón que constriñeron a vontade do señor Anido», nin se expresa a relación existente entre eles nin os motivos concretos que asistiron ao señor Anido para seguir exactamente e en todo momento as pautas marcadas pola recorrente. «En definitiva, o feito probado non contempla o verbo nuclear contido no tipo obxectivo, isto é, influír con prevalimiento. Tampouco a situación que describe é reveladora de que a actuación do señor Anido fose consecuencia daquela presión sobre a que se pretende asentar o acto de influencia. É indicadora máis ben da existencia dun acordo de vontades entre ambos e a súa actuación concorrente na consecución dun fin concreto, como era colocar á señora. Vellón como coordinadora xeral no Concello de Sada», recolle o fallo.

Na sentenza si se mantén como probado que Vellón e Anido tiñan un plan para lograr a contratación administrativa dela como persoal directivo e lograron que crease un posto específico de coordinador xeral ata entón inexistente no Concello de Sada. Tamén se apunta que o procedemento foi deseñado pola propia Vellón, aludindo a dous correos que remitiu nos que indicou ao por entón rexedor que ela mesma redactaría as bases da praza e onde indicaba que «había que ir pensando nos funcionarios que tiñan de confianza para formar parte da comisión de valoración de candidatos, engadindo que se non os había en Sada traeríanse doutros concellos, Xunta... e incluso ela mesma podía achegar algún de Culleredo».