Silvia Mosquera: «Pensamos converter o lugar de Chelo en Bosnia»

O sitio máis repetido nas ficcións que coordina é o Monte Xalo. E ao sanatorio abandonado de Oza-Cesuras sacárono en todas as series de Voz Audiovisual


Silvia Mosquera acumula vinte anos de rodaxes ás súas costas. Ela ocupouse de localizar exteriores durante as tres últimas tempadas de Matalobos , fíxoo tamén en Viradeira e é a actual xefa de produción da serie Serramoura, cuxos montes son os da comarca coruñesa. Pero ten un as na manga. Ela é de Oza-Cesuras

-¿Cal é o sitio da comarca que máis veces utilizastes para unha escena?

-En Serramoura repetimos numerosas zonas de Culleredo , porque imos moito ao Monte Xalo, ou á Pedra Mazafacha. Tamén sae moito o sanatorio abandonado de Oza-Cesuras. A ese lugar habemos ir en case todas as series. Outras localizacións que repetimos a miúdo están en Oleiros: Liáns, o Parque dous Veciños… E chegamos ata Sobrado. Si tócanos unha escena de interior movémonos por Betanzos , Coirós, Culleredo, Oza-Cesuras, Carral, Aranga ou Montesaeiro.... Si o argumento está relacionado co mar, tiramos cara á costa de Oleiros, Mera... Pero sempre nos movemos nun límite de quilómetros.

-¿Tiran de coñecementos persoais ou realizan un traballo de campo previo?

-Ás veces, guíasche polos sitios que xa coñeces. Normalmente, condiciónache a produción. Si é unha serie pequena e non podes facer que o equipo quede a durmir na localización -porque non podes asumir ese custo-, tes que irche a un radio de 50 quilómetros da Coruña. Ese é o primeiro condicionante.

-¿Con canta antelación empezan a localizar?

-Si estás co arranque da serie, adoitamos empezar un mes antes, xa que temos que situar o marco xeral das localizacións e os límites comarcais onde se sitúa a trama.

-Teño entendido que non lles queda unha casa de turismo rural sen peitear.

-A verdade é que si as utilizamos moitísimo. Antes construïamos o decorado, pero chegamos á conclusión de que non resulta moi rendible levantar casas. É mellor utilizar os interiores dos establecementos de turismo rural ou outras vivendas. A maioría buscámolas en casas de alugueiro ambos os principios##ambos principios.

-¿Cal é o decorado real máis difícil de lograr?

-Pois agora estamos cunha escena de Serramoura na que temos que simular Bosnia. De feito, vai vir a Brilat a colaborar connosco. Buscas a vexetación que hai agora mesmo alí e si sería compatible coa de aquí. Probablemente, fagámolo en Chelo. Estamos a pensalo.

-O máis lonxe que han ir é...

-Pois en Padre Casares fomos a Mali , ademais de visitar o Parlamento de Galicia cos personaxes. Foi a primeira vez que a institución abriu as súas portas para a gravación dunha ficción. Cando habemos ter que recrear África, por exemplo en Urxencia Cero, fomos ao Polígono de Morás (Arteixo). Nunha canteira reproducimos a estética africana e montamos un campamento que simulaba o traballo dunha oenegué. 

-A este paso, non vai quedar un anaco dá comarca sen haber saír nalgunha escena.

-Creo que si. Xa desde Mareas Vivas e Terras de Miranda, pasamos por moitas escenas nestas terras coruñesas.

-¿A colaboración dos veciños é importante?

-Si. Cando che atopas a alguén como Felipe , o maderista que nos asesora en Serramoura , é unha sorte. ¡Claro que como Felipe hai poucos! [Risos].

Coñece a nosa newsletter con toda a actualidade da Coruña

Creamos para ti unha selección de noticias da cidade e a súa área metropolitana para que as recibas no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
4 votos
Comentarios

Silvia Mosquera: «Pensamos converter o lugar de Chelo en Bosnia»