«Con sesenta e pico nenos facía milagres»

A Asociación A Pita Cega recupera a memoria de Muíño (Zas), sobre todo a través de imaxes e actividades


carballo / a voz

A foto. A imaxe foi tomada no ano 1967, segundo os datos que solicitou a entidade A Pita Cega de Muíño, en Zas. Aparecen os alumnos e a profesora. Esta foto foi todo un punto de apoio para sacar adiante un proxecto máis amplo: a entidade recompilou outras antigas de toda a parroquia, nas que se poden ver, ademais da escola (tamén as típicas dos nenos co mapa de España detrás), distintos aspectos da vida de outra época, como as romarías populares, celebracións relixiosas, labores do campo, reunións familiares... «Parte dá historia de Muíño», di a asociación. E así naceu o libro Muíño. Historia, patrimonio e a casa dá escola.

Os protagonistas. Son algo máis de 60 nenos e nenas de entre 7 e 14 anos. Como en tantas escolas rurais, todos xuntos na mesma clase, co mestre ou mestra adaptando os ensinos segundo os cursos. Ao acabar recibían o graduado de estudos primario, a futura EGB. Coa creación do colexio de Zas acabarían perdendo aos maiores, pero mantivo os de infantil, e dado o bum de natalidade de principios dos 80, tivo unha segunda vida. A mestra era Mari Carmen Fernández Barros, da provincia de Pontevedra. Chegou moi novo e estivo á fronte entre os anos 1964 e 1968. Moitos daqueles alumnos pousaron de novo con ela.

A historia. José María Lage Silvariño, de 58 anos, tiña 7 cando pousou para a foto superior, cos seus compañeiros e veciños fronte á unitaria. Era, obviamente, dos máis pequenos. Recorda aquela época con moito cariño. «Uns anos marabillosos, cunha mestra moi boa. Con 60 e pico nenos que tiña facía milagres. Ponllos a un mestre de hoxe e a ver como fai. Aquilo si que era unha experiencia. Co que cambiou o mundo xa é imposible!», di.

Os recordos chegan uns tras outros: «Indo cara a escola, polos camiños, as rapazas ían diante, e nós detrás. Elas eran máis formais, nos iamos brincando». A el e aos demais tocoulles aínda a época de tomar un vaso de leite en po cada día, na escola: «Aínda me estou vendo, na fila, coa vaso na man...».

Alcira Amigo Amigo tamén está nesa foto, pero era maior. Tiña 12 anos, hoxe 63. «A mestra, moi nova, explicaba de marabilla», evoca. Chegaba en autobús ata Brandomil e de aí a pé ata Muíño. Unha veciña acompañábaa nas idas e as voltas. «Daquela non era como agora, e había máis monte e menos pistas», recorda. Tamén había máis nenos. Si antes pasábase de 50 ou 60 con facilidade, houbo épocas moito máis recentes nos que en Muíño só había dous ou tres nenos. Agora remontou un pouco e xa están pola vintena. O reencontro pareceulle «moi bonito». Alcira non volvera a ver á mestra desde entón, aínda que ela si que realizou algunha visita á parroquia. Cos veciños que viven fóra tampouco é habitual verse con frecuencia.

Todos eles, ou os que poidan, volverán estar reunidos o vindeiro domingo, día 22, para a presentación do libro no que aparecen as dúas imaxes e moitas outras, nun acto na propia escola que abrirá o alcalde de Zas, Manuel Muíño, a partir das 16.00 horas. Detrás hai moito traballo da entidade Asociación Cultural e de Igualdade A Pita Cega, formada a finais do 2015 por un grupo de pais e nais da parroquia con fillos menores de 14 anos, co obxectivo de dinamizar a vida social, educativa e cultural de Muíño con actividades, talleres, cursos ou publicacións. Son 36 socios (18 parellas), con 30 nenos menores de 14 anos, incluídos algúns de lugares de Romelle ou Artón. Aos rapaces instrúenos no traballo en común, o espírito de colaboración e o orgullo da vida no mundo rural.

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
1 voto
Tags
Zas
Comentarios

«Con sesenta e pico nenos facía milagres»