Cee / La Voz

Ten as súas cousas como todos: os seus mojitos e as súas patacas fritas, pero non pode dicirse que o Mercado Costa da Morte de Corcubión sexa unha feira medieval ao uso. Non o foi nunca e nesta edición -o ano que vén celebrarán o vixésimo aniversario-, tampouco. A mellor proba é que xurdiron varias iniciativas parecidas e todas sucumbiron. Talvez porque non tiñan detrás a historia que ten Corcubión, nin a capacidade para implicar a todo un pobo orgulloso do seu pasado e que, na arquitectura sobre todo, soubo manter ese esplendor que lle deu o asentamento de Rui Sanches de Moscoso, o seu fillo, Rodrigo, e a súa nora, Xoana de Castro, a partir de 1430.

Xa non é ese porto de referencia, pola súa localización no punto máis occidental da Europa continental, que o foi no medievo e resiste a duras penas a capitalidade xurisdiccional herdada daquela época, pero segue sendo capaz de imprimir autenticidade. Habería que ir ata Noia para buscar algo relativamente equiparable, e non ten nada que envexarlle a outras festas de recreación histórica que se celebran por Galicia.

Distínguelles o protagonismo local, encarnado este ano, sobre todo, en Farándula Velutina, a compañía de teatro que, cos especialistas de Hípica Celta , completou un Desembarco, o punto central da festa, para o recordo.

O sábado foi sinxelamente espectacular. Durante as horas puntas resultaba incluso complicado desprazarse polas rúas do casco e as súas fachadas de cantería granítica, que son a esencia de Corcubión e o decorado de luxo da festa.

O abarrote mantívose ata pasadas as dúas da madrugada cun momento central. Troula non falla, é xa o cuarto ano practicamente seguido de protagoniza un dos concertos centrais do Mercado Medieval Costa da Morte, e é difícil atopar alguén capaz de conectar co público como eles. Unicamente Antón, o Fauno, que algúns consideran xa que hai que empadroalo porque se está convertendo nun corcubionés máis.

Como sempre tamén houbo momento para as sorpresas agradables, como os Barrendeiros, que tanto en modo limpeza como coitelos en man, lograron converter a algúns asistentes nunha parte máis do espectáculo. Ou o dragón Bishuck de Arhifa, probablemente dos máis rechamante desta edición, que desbordou actuacións exitosas, música, coreografías e festa.

Toca xa pórse a pensar no vixésimo aniversario e hai moito traballo por diante. Por pór un exemplo, Aquiles Garea explica desde a organización que poder contar cos espectáculos de cetrería, coa nova lei da Xunta, implicou máis de catro meses de trámites e un limitación moi substancial do que antes era este espectáculo. Por iso é polo que «con ser quen de manter o que temos e melloralo algo se se pode» o ano que vén, di Garea que se conforman.

Reivindicación do Centro de Día con coplas ao ritmo do caneco

Non todo foi festa, ou si, aínda que con acento reivindicativo, xa que a asociación Boca de Sapo, aproveitou o Mercado Medieval para organizar unha protesta contra a parálise do Centro de Día. Con camisetas e caretas brancas realizaron paradas cada unha en distintos puntos de praza, onde, despois de permanecer inmóbiles durante sete minutos en cada caso, cantaron diferentes coplas reivindicativas, creadas para a ocasión, e interpretadas co popular ritmo «e zúmballe ou caneco e ou caneco zumba...».

Outras citas festivas (e exitosas) coa historia na comarca

Vimianzo. Asalto ao Castelo. Un cuarto de século cumprirá no 2020 esta cita que vén de celebrarse fai nada, sempre co pasado irmandiño de referente.

Camariñas. O Encaixe non Camiño. Camariñas volverá ver desembarcar ao rei Alfonso IX nunha nova edición deste encontro, previsto do 26 ao 28 de xullo.

Cabana. Do castro ao Medievo. Este sábado 27 A Cidá de Borneiro recuperará vida e animación. En Riobó renderanse unha Tarde ao Medievo e os seus prebodas o 10 de agosto. 

Fisterra. O Desembarco Pirata. Ademais do longueirón, que ten moito de Fisterra, tamén o Desembarco Pirata (sábado 3 de agosto) ten o seu sustento.

Muxía. As Rutas do Mar. Non son un mercado ao uso, senón a exaltación dunha cultura propia, a mariñeira. Xa non tardan: o 10 e o 11 de agosto.

Moraime (Muxía). Cea do Infante. A chegada do Infante Afonso a Moraime, no seu día, xa lonxe, é o amparo histórico desta cita prevista para o sábado 31 de agosto

Batallas gañadas

O pasado sempre fascina. As festas históricas son un reclamo intelixente, pero teñen que ter unha base real. Corcubión ten o seu desembarco, un escenario propicio e a implicación de todo un pobo. De aí, o éxito, como en Vimianzo, onde a base histórica e o castelo arman unha celebración crible. Agora veñen outras na comarca que tamén teñen o seu punto no pasado. A historia é unha aposta segura. Son batallas gañadas.

Seguir lendo

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
0 votos
Tags
Comentarios

Corcubión impón a súa pegada con autenticidade medieval