A supermiñoca págase no mercado a prezo de camarón en Nadal

O quilo deste poliqueto XXL que O Grove aspira a comercializar chégase a alcanzar os 250 euros nas tendas de cebo do Mediterráneo

;
Así é o poliqueto xigante que queren capturar no Grove É un voraz depredador de interese comercial que vive nas costa galegas

ou grove / a voz

A Confraría do Grove participa nun estudo sobre poliquetos que desenvolve o CIMA e a UDC para intentar fixar parámetros para a súa explotación comercial. Aos mecos encomendóuselles pór o foco no Eunice roussaei, unha miñoca que pode alcanzar os tres metros de lonxitude, que oscila entre o medio quilo e o quilo de peso, e polo que o depósito se interesou hai dous anos, cando a confraría presentou unha proposta de plan experimental para un recurso descoñecido para o gran público -¿quen podería imaxinarse que nas nosas costas habitan vermes de tres metros de longo?- pero con certo prestixio entre os pescadores deportivos do Mediterráneo. E é que por el, explica o biólogo da confraría meca, Jesús Otero, chégase a pagar no mercado ata 250 euros. Aqueles que se dedican á súa captura reciben, na primeira venda, uns 90 euros por quilo.

Non está mal. Teñamos en conta que un produto como a centola, a xoia da lonxa do Grove, facturouse o ano pasado a un prezo máximo de 46 euros o quilo. Ou que a ameixa fina non superou, nos últimos doce meses, os 87,5 euros. Só o camarón, que alcanzou un máximo de 160 euros, logra imporse coa súa cotización máxima ao valor teoricamente «medio» dun verme que se comercializa como cebo para a pesca deportiva de luxo. Aínda que parece que este é un sector no que non hai medo a pagar. Segundo os datos de Pesca de Galicia, a plataforma que recolle a información das poxas e primeiras vendas dos produtos pesqueiros, o ano pasado na lonxa do Grove poxáronse 791 quilos de tres tipos de miñocas, polos que se facturaron 33.410 euros. A miñoca de area foi a que alcanzou un prezo máis caro: 56,49 euros, o gavilán escalou ata os 46,88, e a miñoca de tubo deixou en lonxa ata 33,36 euros polos quilos mellor pagos.

En foros especializados, indícase que esta miñoca xigante é moi valorada polos pescadores deportivos «debido á súa forza e resistencia». Ademais, hai outras características que o converten nun cebo precioso: o seu fosforescencia faino ideal para a pesca nocturna ou en fondos moi profundos e escuros, e ademais adoita atraer a peixes de gran porte.

Un mariñeiro reivindica o descubrimento de «Milucho»

Enrique Ojea é socio da confraría de pescadores de Portonovo. É, tamén, un apaixonado dos poliquetos, a cuxa captura se dedica desde hai tempo. Hai anos fixo un descubrimento que o levou a sospeitar que nas costas do Grove e Sanxenxo podía habitar algunha especie de miñoca xigante, e comezou a buscalo. «Investín sete anos e moito diñeiro ata dar con el», asegura Enrique, que recorda que incluso chorou cando por fin capturou ao primeiro exemplar talla XXL. Chamoulle «Milucho».

Tras comprobar que esta especie habitaba nas nosas costas -asegura de feito que hai moitas e importantes colonias-, Ojea trasladou o seu descubrimento á Xunta, así como o seu interese en poder explotalo comercialmente. Para iso intentou, inicialmente, implicar nun plan conxunto ás confrarías do Grove, Portonovo e Sanxenxo. Pero aquel primeiro intento fracasou, e Enrique atopouse, di, negociando unicamente co depósito meco. Con leste acordou, sinala, a exclusividade das vendas durante un prazo de tres anos. De feito, coa colaboración dun biólogo, elaborou un plan de explotación que recollía a captura de 1.296 quilos anuais, que corresponderían a uns a 3.240 individuos. Serían capturados por seis recolectores do Grove e Sanxenxo e comercializaríase en base a un acordo cunha empresa, Cebos do Mediterráneo, que pagaría 60 euros por quilo. Iso faría 12.960 euros anuais por cada mariscador», segundo sinalaba o documento, no que tamén figuraban medidas de protección do recurso -establécese unha talla mínima de dous metros ou 150 gramos de peso- e un minucioso plan para tomar datos desta extrañísima e descoñecida especie. «Como cebo ten moito valor, pero tamén se pode destinar a acuarios ou tela como mascota», asegura Ojea, que dispón dun exemplar na súa casa.

A principios deste ano, un investigador da USC púxose en contacto con el para dicirlle que había financiamento para un plan de estudo do poliqueto. Foi entón cando Enrique se atopou descabalgado dunha iniciativa cuxa paternidade reivindica. E é que desde o depósito lle dixeron «que non me queren dar os tres anos prometidos e falados». Aínda que a Xunta lle prometeu que o proxecto de investigación íase realizar con el, finalmente, «chamáronme e comunicáronme que ao final o realizan coa confraría do Grove». Ojea asegura sentirse prexudicado e estafado tanto pola Xunta como pola confraría grovense, e non descarta emprender accións legais ante o que considera «o roubo da miña idea».

A versión do depósito

Na confraría coñecen a Enrique Ojea. Segundo relatan desde o depósito meco, foi unha das persoas que contactou con eles para expor a posibilidade de elaborar un plan experimental desta especie, dado o seu elevado potencial económico. O feito de que sexa socio doutra confraría imposibilitaba a súa entrada no plan, segundo aseguran, o que motivou o seu enfado.

Desde o depósito do Grove recalcan que a súa entrada no plan de investigación que despregou a UDC conta co beneplácito da Xunta. Segundo o plan de traballo da devandita investigación, entre o 30 de setembro e o 31 de decembro realizarase a toma de mostras da especie Eunice roussael, cunhas capturas por mostra de cinco a dez individuos que deben medir entre metro e medio e tres metros.

También ~en La Voz

Coñece toda a nosa oferta de newsletters

Creamos para ti unha selección de contidos para que os recibas comodamente no teu correo electrónico. Descobre o noso novo servizo.

Votación
5 votos
Comentarios

A supermiñoca págase no mercado a prezo de camarón en Nadal