¿É o cancro unha cuestión de azar?

Despois de saber que xa superamos a cifra de tumores diagnosticados estimada para o 2020, un novo estudo revela que a mala sorte é decisiva. Os oncólogos piden que non se baixe a garda, apostan por un estilo de vida saudable e polas terapias que combinan o exercicio físico coa motivación mental


Maniféstase nun centenar de formas e aínda que algúns visionarios se atreven a pórlle data ao seu fin, o cancro segue sendo un dos principais retos da investigación médica. Anuncios como o de que estamos cada vez máis de preto de achar a súa cura definitiva son recibidos con escepticismo e cautela por parte dos oncólogos. Luis Miguel Antón Aparicio, xefe do Servizo de Oncoloxía do CHUAC, está dentro deste grupo. «Os meus ollos desde logo non o verán», apunta. «É inherente ao desenvolvemento humano. Non se vai a erradicar nunca porque é unha enfermidade, en esencia, intrinsecamente xenética», razoa. Esta realidade non é incompatible cun futuro que define como «prometedor», na investigación. «Pódese afirmar que moitos tipos de cancro teñen cura. Si o número de pacientes creceu é porque agora diagnosticamos máis e mellor e, xa que logo, hai máis sobreviventes», insiste o médico, responsable dunha unidade que colabora en máis de 90 ensaios clínicos. Os sobreviventes de longa duración, máis de 5 anos despois de superar o cancro, son un grupo que vai crecendo.

 

A partir dos 55

A mala sorte

O macroestudio que acaba de publicar a revista Science non colle por sorpresa aos médicos. O traballo precisa a porcentaxe de tumores cuxa causa non é outra que a mala sorte. Un nada desdeñable 65%, é dicir, dous de cada tres cancros prodúcense por un erro no copiado de ADN que realizan as células nai no seu proceso de división e duplicación para xerar outras células. Unha alteración cuxo orixe non está nin nunha herdanza xenética determinada nin nun compoñente externo, como o tabaco, as graxas ou a radiación ultravioleta da luz solar, senón nunha distorsión fortuíta. Os matemáticos e xenetistas autores do estudo analizaron 31 tecidos distintos. Aqueles en os que hai maior xeración celular son tamén os máis propensos a padecer un tumor. Por iso explícase que o carcinoma sexa máis frecuente que o melanoma, as células basales divídense moito máis que os melanocitos. O mesmo sucede, segundo a investigación, co cancro de colon si compárase co que afecta a outra parte do intestino como o duodeno. No primeiro prodúcense máis divisións celulares que no segundo. Cun risco hereditario similar en ambos os casos, os tumores no colon son ata 30 veces máis habituais.

 

Votación
33 votos
Etiquetas
CHUAC ADN
Comentarios